Diskotabel: vergelijking van Le Sacre du Printemps

In een uitzending van Diskotabel op Radio 4 werden negen opnamen van Igor Stravinsky's Le Sacre du Printemps met elkaar vergeleken. Aanleiding was een nieuwe opname onder Andrew Litton op het label BIS. Het werk is een van de belangrijkste uit de twintigste eeuw en bleek ook nu weer een goed onderwerp voor discussie, al wijzen de panelleden er zelf op dat hun commentaren het beeld soms kunnen vertekenen.

Eerste ronde

In de eerste ronde werden drie opnamen besproken. Het Bergen Philharmonic Orchestra onder Litton (BIS) viel op door een goede articulatie en balans. De opname van de Bamberger Symphoniker onder Jonathan Nott was wat trager, maar juist daardoor meeslepend en grillig. De uitvoering van het Cleveland Orchestra onder Chailly (Decca) kwam er minder goed vanaf: het klonk vlakker en minder pakkend, en het openingssolo van de fagot was voorzichtig.

Tweede ronde

Bij de tweede ronde werd een opname van het Koninklijk Concertgebouworkest onder Jansons (RCO Live) door een panellid zeer gewaardeerd, omdat de uitvoering het meest authentiek aanvoelde. De opname van het London Philharmonic Orchestra onder Haitink klonk opnieuw wat voorzichtig, wat volgens de panelleden mede aan de geluidsopname kon liggen. De uitvoering door het Kirov-orkest onder Gergiev (Philips) werd als eigenzinnig ervaren maar was zeer opwindend, met veel drive.

Derde ronde en eindstand

In de laatste ronde werd het tweede deel beluisterd. Hier was de keuze snel duidelijk: de opname van het Cleveland Orchestra onder Boulez (Deutsche Grammophon) werd unaniem als hoogtepunt van de uitzending gezien. Alles leek hier te kloppen. De overige opnamen waren van het Detroit Symphony Orchestra onder Dorati (Decca) en het Columbia Symphony Orchestra onder Stravinsky zelf (Sony).

In de eindstand stond Boulez op de eerste plaats, gevolgd door Gergiev op Philips. Jansons met het Concertgebouworkest op RCO Live eindigde op de derde plaats.

Een persoonlijke toetssteen

Naast de uitzending wordt ook de opname van Colin Davis met het Concertgebouworkest uit 1977 genoemd als referentie. Voor sommige luisteraars blijft die uitvoering de maatstaf waarmee nieuwe opnamen worden vergeleken.

Wie meer wil weten over opnamen van dit werk, kan terecht op de pagina met gezochte cd's of in het archief van maart 2011. Terug naar de startpagina voor andere artikelen.