Mei 2011
Het archief van mei 2011 bevat twee artikelen: een opname van Bruckners Symfonie nr. 0 in d-mineur en een essay over het comeback van de langspeelplaat.
Bruckner: Symfonie in d-mineur ‘Nulte’
Bruckner was niet tevreden over deze symfonie en heeft de partituur toch bewaard. Ze werd geschreven in 1869, na de eerste symfonie, en draagt duidelijk het handschrift van de componist. De bijnaam ‘Nulte’ (de nulde) gaat terug op een misverstand van onderzoekers, die dachten dat het een herziening was van een eerdere versie. Het werk werd pas uitgevoerd op de honderdste geboortedag van de componist. Toch hoort het nog steeds zelden op concertprogramma’s, terwijl de symfonie in de toonsoort d-mineur veel van de mystieke sfeer bevat die kenmerkend is voor Bruckner.
In deze recensie wordt de uitvoering door het Beethoven Orchester Bonn onder leiding van Stefan Blunier vergeleken met die van Tintner. Volgens de recensent biedt Blunier een evenwichtiger verhouding tussen zangerige lijnen en scherpe staccato’s, en komen tempo en frasering anders uit de verf. De opname zelf wordt geprezen om haar open en realistische klank, met een koper dat zowel precies als zacht klinkt. De superaudio-laag op de SACD zorgt volgens de tekst voor een nog natuurlijkere en luchtigere weergave.
De wederopstanding van vinyl
Langspeelplaten zijn nooit echt verdwenen, maar de laatste jaren is er duidelijk sprake van een comeback. Het artikel gaat in op de redenen waarom de plaat zoveel liefhebbers heeft. Een belangrijk punt is het ritueel: de plaat uit de hoes halen, de naald op de groef zetten en het onderhoud van de schijf. Ook de afstelling van een platenspeler, zoals waterpas, toerental en naaldhoek, vraagt tijd en kennis en kan het luisteren zelf bijzonder maken.
Klank en vormgeving
Veel luisteraars ervaren de klank van vinyl als warmer dan die van een cd. Het middengebied klinkt vaak minder scherp, en de lagere tonen zijn wat volumineuzer. Dat is niet per se technisch beter, maar het geeft een prettige en volle klankbalans. De hoes speelt daarbij een grote rol: een LP biedt een groter beeld en meer informatie dan het kleine boekje van een cd.
Heruitgaven en verzamelaars
Het artikel bespreekt ook de heruitgaven van Speakers Corner, die oorspronkelijke titels van grote platenlabels opnieuw uitgeeft op 180 gram vinyl. Die platen worden waar mogelijk gesneden vanaf de originele mastertapes, met analoge apparatuur. Naast deze heruitgaven is er een groep verzamelaars die op zoek is naar de eerste persing van een album, terwijl anderen juist de kwaliteit van de moderne heruitgaven waarderen.
Wie meer wil lezen over klassieke opnamen, kan terecht op de DG Gallery of op de pagina over deze website. Voor andere maanden van het archief zie juni 2011, maart 2011 en mei 2012.
