Archief januari 2011
Dit archief bevat de besprekingen van januari 2011: vier versies van Chopins tweede pianoconcert, drie Bruckner-symfonieën, een Diskotabel-vergelijking van Bartóks Concerto voor orkest en een album van Gentle Giant.
Dit is het overzicht van de besprekingen die in januari 2011 op deze website zijn geplaatst. Elke bespreking beoordeelt zowel de uitvoering als de opnametechniek, meestal met een score van één tot vijf.
Chopin: Pianoconcert nr. 2 in vier versies
Een uitgave op twee cd's die het tweede pianoconcert van Chopin in vier gedaanten laat horen: met orkest, als solowerk voor piano, in een versie met strijkkwintet en als bewerking voor twee piano's. De pianist Cyprien Katsaris speelt en heeft het label Piano 21 opgericht. De opnamen worden geprezen om hun natuurlijke klank. Voor wie zich grondig wil verdiepen in dit concert is de set een goede keuze.
Bruckner: Symfonie nr. 2 onder Thomas Dausgaard
Dausgaard leidt het Zweedse kamerorkest in een aanpak met weinig vibrato. Dat levert heldere lijnen en nuances in met name de houtblazers op, al worden de climaxen als wat ingetogen ervaren. De bespreking noemt de SACD-opname behaaglijk en kleurrijk.
Bruckner: Symfonie nr. 8 onder Marek Janowski
Janowski kiest voor de Nowak-uitgave van de partituur, terwijl de meeste dirigenten de Haas-versie gebruiken. Het Scherzo wordt krachtig neergezet en de finale krijgt spanning doordat het orkest soms wordt ingetoomd. Als vergelijking wordt de versie van Giulini genoemd, die als referentie blijft gelden. De opname van PentaTone valt op door doorzichtigheid en koperklank.
Bruckner: Symfonie nr. 5 onder Herbert Blomstedt
Blomstedt neemt de tijd in het eerste deel en laat het slot met het koraal volop tot klinken komen. De uitvoering kan zich meten met bekende opnamen van Karajan en Chailly. Het nadeel van de live-opname is een lichte glans die de transparantie iets beperkt.
Diskotabel: Bartóks Concerto voor orkest
Een vergelijking van negen opnamen van dit werk uit 1943. Per deel werden drie uitvoeringen besproken. In het eerste deel werd de opname van Esa-Pekka Salonen het hoogst gewaardeerd, in het tweede deel die van Rattle, en in het laatste deel die van Chailly. Ook Solti en Dorati kregen veel lof. Wie meer wil weten over Bartók-opnamen, vindt die op de Bartók-pagina.
Gentle Giant: The Power and the Glory
Een bespreking van het album van de Britse progressieve rockband uit de jaren zeventig. Het is een conceptalbum met dictatuur als centraal thema. De nadruk ligt op de verrassende arrangementen, het toetsenspel van Kerry Minnear en de machtige climaxen in het openingsnummer.
Meer lezen
Bekijk ook het archief van februari 2011 of de cd's die te koop zijn.
