Schumann: Sonate in f-mineur (cd-recensie)
Een besprekingen van de cd met Schumanns pianosonate in f-mineur op. 14, met Andrea Kauten als pianist. Het oordeel over uitvoering en opname, en waarom de sonate minder vaak wordt opgenomen.
Robert Schumann schreef zijn pianosonate in f-mineur, opus 14, in 1835. Het is een energiek werk dat vol hartstocht zit. De uitgever noemde het aanvankelijk concert zonder orkest. Die titel was bedoeld om pianisten aan te spreken die de naam 'sonate' te weinig uitdagend vonden. In de eerste uitgave ontbrak het scherzo. In de tweede druk werd dit deel alsnog opgenomen.
De interpretatie
Pianiste Andrea Kauten brengt de onstuimige hartstocht van het eerste deel goed over. Het langzame deel bevat volgens veel pianoliefhebbers een van de mooiste passages uit Schumanns pianomuziek, en ook daar weet Kauten de expressie goed vast te houden. De recensent beoordeelde de uitvoering met vier van de vijf sterren.
De opname
Ook de geluidsopname kreeg vier sterren. Er is in deze opname relatief veel galm, wat het geluid van de piano soms wat diffuus maakt. Luisteraars die de keuze hebben tussen cd en sacd, horen op de sacd meer kleur en gezag. Voor wie vooral op de geluidskwaliteit let, is dat dus een belangrijk verschil.
Een minder vaak opgenomen werk
Deze sonate wordt minder vaak op cd gezet dan Schumanns symfonische etudes of zijn Novelletten. Dat maakt een goede opname extra waardevol. Volgens de recensent kan Kauten de concurrentie op dit repertoire gemakkelijk aan.
Conclusie
Deze cd is vooral interessant voor liefhebbers van Schumanns pianomuziek die een minder bekend werk willen leren kennen. Wie de sonate wil vergelijken met andere uitvoeringen, kan ook de andere recensies op deze site bekijken via de startpagina. Meer over de achtergrond van de site vindt u op over deze website. Gezochte of aangeboden cd's staan op cd's gezocht.