Schumann: pianotrio's op. 63 en op. 110
Een recensie van Schumanns pianotrio's op. 63 en op. 110 in de uitvoering van Voces Intimae. De recensent prijst de gepassioneerde sfeer en de spel op authentieke instrumenten, maar mist wat meer pathos.
De muziek
Met deze twee pianotrio's staat Robert Schumann op zijn best. De werken horen bij de hoogromantiek en zijn geïnspireerd door de literaire wereld van Jean Paul en E.T.A. Hoffmann. Schumann behandelt de klassieke vormen en de instrumenten streng, maar weet de structuur toch vrij en persoonlijk te laten klinken.
Opus 63 geldt volgens de recensent als wellicht het beste kamermuziekwerk van Schumann. Beide trio's delen een gekwelde maar gepassioneerde sfeer. In het eerste deel van het eerste trio overheerst een obsederende stemming die doet denken aan Manfred, terwijl het mijmerende langzame deel sterk herinnert aan de late strijkkwartetten van Beethoven.
Over opus 110 wordt vaak gezegd dat het minder diepgaand is dan de twee voorgaande trio's, al bevat het ook sterke momenten. In het scherzo van dit derde trio duikt het thema van Schumanns vierde symfonie op. Schumann verving bovendien de traditionele Italiaanse tempoaanduidingen door Duitse, psychologische aanwijzingen. Daardoor kan men volgens de recensent terecht spreken van de 'geest van het werk'.
De uitvoering
Voces Intimae speelt op authentieke instrumenten en laat de muziek goed stromen. De recensent beoordeelt de uitvoering met vier van de vijf sterren. Wel mist hij de verheven pathos en hartstocht die dit repertoire kan opleveren. Het spel blijft soepel en helder, maar komt minder groots over dan sommige andere opnames.
De opname
De opname is opgenomen in digitale techniek en krijgt eveneens vier sterren. Volgens de recensent klinkt het geluid soms wat dun, wat de volle klank van de trio's iets beperkt.
Conclusie
Deze cd is vooral interessant voor liefhebbers van Schumanns kamermuziek die een frisse, op authentieke instrumenten gebaseerde lezing willen horen. Wie een meer dramatische en pathetische interpretatie zoekt, kan zich afvragen of deze uitgave voldoende is. Voor meer recensies van klassieke muziek kunt u de informatie over deze website bekijken of terugkeren naar de startpagina.