Schumann – Pianoconcert, Angela Hewitt met het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin
Een klassieke cd-recensie van Schumanns Pianoconcert, opgenomen door Angela Hewitt met het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin onder leiding van Hannu Lintu. De recensent beoordeelt uitvoering en opname met de hoogste score.
Dit Hyperion-album combineert Robert Schumanns Pianoconcert met twee kortere werken voor piano en orkest: de Introductie en Allegro appassionato, op. 92 uit 1849, en de Introductie en Concert-Allegro, op. 134 uit 1853. De opname duurt ruim een uur en is uitgevoerd door pianiste Angela Hewitt, het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin en dirigent Hannu Lintu.
Het concert en zijn ontstaan
Het plan voor het pianoconcert dateert uit de periode waarin Schumann zelf een carrière als virtuoos nastreefde. In zijn verlovingstijd kwam dat plan weer naar voren. Opvallend is dat hij aan Clara schreef dat hij geen concert voor virtuozen kon schrijven en iets anders moest bedenken. Dat verklaart waarom het werk eerder lyrisch en orkestraal van opzet is dan een pure showstuk.
De uitvoering
Volgens de recensent valt bij Hewitt vooral het gemak en de rust op waarmee zij het concert speelt. De opening klinkt bijna teer en lieflijk, terwijl de finale ferm, dansant en elastisch is. Die interpretatie wordt vergeleken met de bekende opname van Martha Argerich, die de recensent zeer hoog heeft zitten. Hewitt plaatst zich volgens de recensent naast die opname, op eigen hoogte.
De kortere werken
De twee bijstukken staan in de schaduw van het concert, maar verdienen volgens de recensent evenveel aandacht. Ze bevatten nachtelijke en romantische kanten, en Schumann laat hier af en toe een harmonische diepte horen die bijna pijnlijk aangrijpt. De recensent noemt de sfeer van kunst die sterft in schoonheid, zoals in Manfred.
De opname en de verpakking
De geluidskwaliteit wordt als demonstratiekwaliteit omschreven. Slechte opnames komen tegenwoordig zelden voor, en deze uitgave voldoet daar ruimschoots aan. Het hoesje toont het schilderij Vrouw bij zonsondergang van Caspar David Friedrich, wat het geheel volgens de recensent afrondt.
Oordeel
Zowel de uitvoering als de opname krijgen de hoogste waardering, vijf sterren. Voor liefhebbers van Schumann en de romantische pianomuziek is dit volgens de recensent een cd die in elke verzameling thuishoort. Meer klassieke besprekingen vindt u op de hoofdpagina. Meer over de achtergrond van deze website leest u op deze pagina.