Schnittke: Derde Symfonie
Een besprekingen van Alfred Schnittkes Derde Symfonie uit 1981, in de uitvoering van het Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin onder Vladimir Jurowski. Over compositie, interpretatie en opname.
Achtergrond
De Derde Symfonie van Alfred Schnittke dateert uit 1981. Het werk ging in datzelfde jaar in première, onder leiding van Kurt Masur met het Gewandhausorchester uit Leipzig. Schnittke staat bekend om zijn polystilistische manier van componeren, waarin hij verschillende muzikale stijlen naast elkaar plaatst. Cellist en altviolist Yuri Bashmet verwoordde dit treffend: wat critici polystilistisch noemen, is gewoon de eigen taal van Schnittke.
Daarnaast gebruikte Schnittke in zijn werk regelmatig muzikale codes die zijn afgeleid van de namen van andere componisten, zoals Bach, Händel, Mozart, Schönberg, Stockhausen en Hans Werner Henze. Ook citeert hij op verschillende plaatsen uit Mozarts sonates.
De muziek
De opening doet sterk denken aan het begin van Wagners Rheingold en aan Richard Strauss' Alpensinfonie. Het tweede deel is opvallend contrastrijk: het begint licht en briljant en verandert daarna in een groots dramatisch geheel. Het slotdeel, een adagio, heeft een taal en sfeer die sterk aan Mahler doen denken.
Het werk is volgens de recensent vooral een ervaring die je moet ondergaan. Het komt het best tot zijn recht in een live-uitvoering.
Uitvoering
Jurowski krijgt lof voor zijn interpretatie. Hij weet de spanning goed op te bouwen en houdt zijn kracht bewust in reserve, zodat het werk niet te vroeg zijn hoogtepunt bereikt. Het Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin speelt overtuigend.
Opname
De opname is van zeer hoog niveau. Het kerkorgel is op een andere locatie opgenomen dan het orkest, maar het klinkt toch natuurlijk geïntegreerd in het geheel.
Beoordeling
- Uitvoering: vier sterren
- Opname: vijf sterren
Meer klassieke cd-besprekingen vind je op de hoofdpagina. Wie zich verdiept in twintigste-eeuwse orkestmuziek, kan ook kijken naar de Lutoslawski-opname onder Rowicki.