Schmidt Symphony No. 4
Een recensie van de live-opname van Franz Schmidts Vierde symfonie door het Beethoven Orchester Bonn onder leiding van Stefan Blunier, uitgebracht op MDG.
Achtergrond van het werk
Franz Schmidt voltooide zijn Vierde symfonie in 1933, kort na de dood van zijn dochter. Het werk kreeg daardoor de betekenis van een requiem voor haar. De symfonie hoort thuis in de laatromantische traditie, maar heeft een eigen, herkenbare klankwereld. Ze klinkt bezonken en ingetogen, en biedt toch veel gloed.
Schmidt zelf beschreef de markante trompetsolo waarmee het werk opent als de laatste muziek die men meeneemt naar het hiernamaals, nadat men onder die muziek geboren is en geleefd heeft. Het is een sterk beeld dat de toon van het hele stuk bepaalt. Ook de cd-hoes, een reproductie van Böcklins schilderij Dodeneiland, past goed bij die sfeer.
De uitvoering
Dirigent Stefan Blunier kiest ervoor zijn kracht niet te vroeg te verspelen. Vergeleken met bekende opnames, zoals die onder Zubin Mehta, bouwt hij de spanning in het eerste deel rustig op. Na de trompetsolo ontstaat zo een bijna eindeloze grandeur. De uitvoering van het Beethoven Orchester Bonn krijgt van de recensent daarom de hoogste waardering.
De opname
Het label MDG nam het concert op in een concertzaal, zonder klankmanipulatie. Het doel was een opname met een nauwkeurige diepte-informatie, een oorspronkelijke dynamiek en natuurlijke klankkleuren. Volgens de recensent is dat goed gelukt: alle instrumentgroepen en stemmen zijn duidelijk hoorbaar. Ook de opname krijgt daarom de hoogste score.
Conclusie
Deze uitgave is vooral interessant voor liefhebbers van de laatromantische symfonie die een zorgvuldig gemaakte live-opname zoeken. Wie meer klassieke opnames wil ontdekken, kan ook de opname van Bartók door het Takács Kwartet bekijken. Meer over deze site vindt u op de pagina over deze website, en het overzicht van alle pagina's staat op de startpagina.