Rachmaninov / Prokofiev: Cellosonates in een recensie
Een cd met de cellosonates van Rachmaninov en Prokofiev, gespeeld door cellist Nina Kotova en pianist Fabio Bidini. De recensent beoordeelt de balans tussen de twee instrumenten als uitstekend.
Deze cd van Warner Classics bevat de cellosonates van Sergej Rachmaninov en Sergej Prokofiev, uitgevoerd door cellist Nina Kotova en pianist Fabio Bidini. De recensent gaf de opname een 9.
Het probleem van de Rachmaninov-sonate
Rachmaninovs cellosonate is lastig om goed uit te voeren. De piano krijgt een dominante rol, en het is makkelijk dat de cello erin ondergesneeuwd raakt. Kotova en Bidini zijn zich van dit probleem bewust en vinden een goed evenwicht tussen beide instrumenten. Ze laten de cello voldoende ruimte zonder dat de piano aan belang inboet.
Prokofievs late stijl
De cellosonate van Prokofiev dateert uit 1949 en laat zien hoe de componist in zijn late werk meer nadruk legt op de melodie. Prokofiev zei ooit zelf dat hij niet goed was in het schrijven van melodieën, maar in deze sonate weet hij harmonie en melodie uitstekend in balans te brengen. Het duo maakt de melodische lijnen goed hoorbaar en voelt ook de ironie en het zwarte humor die in de muziek zit.
Spel en klank
Nina Kotova heeft een volle, mooie toon en speelt met grote souplesse. Samen met Bidini geeft zij de muziek vloeiendheid en vanzelfsprekendheid. Het spel is zowel technisch verzorgd als expressief.
Vergelijking en programma
Eerder werd een opname van dezelfde werken door Pentatone, met cellist Moser en pianist Korobeinikov, zeer goed ontvangen. Ook de Warner-uitgave houdt zich goed staande. Het programma van de Pentatone-opname vond de recensent iets aantrekkelijker, onder meer vanwege Scriabins Romance. Kotova heeft zelf ook een celloconcert geschreven, uitgebracht op het label Delos.
Conclusie
Voor wie zoekt naar een zorgvuldige en gebalanceerde uitvoering van beide cellosonates is deze cd een sterke keuze. Het duo weet de dominantie van de piano in Rachmaninov te temperen en de lyriek in Prokofiev zonder overdrijving naar voren te brengen.
Meer klassieke recensies en artikelen vindt u op de startpagina.