Nielsen: Symfonieën nr. 4 en 5 onder Sakari Oramo
Een recensie van de BIS-SACD met Nielsens vierde en vijfde symfonie, uitgevoerd door Sakari Oramo en het Royal Stockholm Philharmonic Orchestra. Het oordeel over uitvoering en opname.
Nielsens vierde symfonie, Het Onuitblusbare, en zijn vijfde symfonie behoren tot de belangrijkste werken van de Deense componist. Deze opname van het Royal Stockholm Philharmonic Orchestra onder leiding van Sakari Oramo verscheen op het label BIS als hybride SACD, met een speelduur van bijna 70 minuten. Het album is een prima reden om de symfonieën opnieuw te beluisteren, ook wanneer u al een andere opname in de kast heeft staan.
De uitvoering
De recensent beoordeelde de uitvoering met vier sterren op een schaal van vijf. Het openingsdeel van de vierde symfonie komt krachtig en direct binnen. Het tweede deel krijgt een tempo dat volgens de recensent ideaal aanvoelt. In het derde deel bouwt Oramo de climax doordacht op, zowel in dynamiek als in tempo. De hoornpartij komt mooi naar voren, maar ook de melodische lijnen in het houtblazersregister worden zorgvuldig uitgewerkt.
Opvallend is dat Oramo het orkest niet te vroeg zijn kracht laat verspelen. Dat zorgt voor een goed opgebouwde spanningsboog. Het slotdeel is volgens de recensent slim opgebouwd en eindigt met een echte ontlading. De combinatie van dirigent en orkest komt op de recensent overtuigend over.
De opname
De klankopname kreeg de hoogste score: vijf sterren. Het geluidspodium klinkt diep, breed en natuurlijk, en de strijkers worden warm en fluweelzacht weergegeven. Wie geïnteresseerd is in een uitgebreid en realistisch klankbeeld van dit orkest, vindt hier een goed voorbeeld. Meer over klank en opnametechniek leest u op de pagina over deze website.
Vergelijking met eerdere opnames
Van deze symfonieën zijn al meerdere uitstekende opnames verschenen. De opname van Herbert Blomstedt bij Decca wordt door veel luisteraars als referentie beschouwd, en de recensent is het daar ook mee eens. Deze SACD van Oramo doet daar niets aan af, maar biedt een eigen interpretatie en een opname die bijzonder goed in de huiskamer tot leven komt.
Conclusie
Deze uitgave is vooral aan te raden voor liefhebbers van Nielsen die waarde hechten aan een zorgvuldig opgebouwde interpretatie en een zeer ruime klank. Wie een vergelijkingsopname zoekt, vindt in de recensie een goed uitgangspunt. Meer klassieke recensies en achtergrondartikelen vindt u op de startpagina.