Nenov: pianoconcert en ballade voor piano en orkest
Dimitar Nenov (1901-1953) was componist, pianist, architect, pedagoog en producer. Zijn pianoconcert en zijn Ballade nr. 2 putten sterk uit de Oost-Europese volksmuziek.
Dimitar Nenov (1901-1953) was uit Bulgarije en werkte als componist, pianist, architect, pedagoog en producer. Zijn muziek had het in zijn geboorteland lang moeilijk. Een familielid had als generaal in het Tsarenleger gediend, en dat maakte Nenov in de ogen van het communistische regime verdacht. Zijn werk werd daardoor als onwenselijk beschouwd. Ook na de val van het communisme in 1989 veranderde er weinig. Pas recent begint zijn muziek buiten Bulgarije bekend te raken.
Pianoconcert uit 1936
Het grootste werk op deze opname is het pianoconcert uit 1936. Nenov schreef het met duidelijke inspiratie uit de Oost-Europese volksmuziek. Hij experimenteert er niet mee. Het concert klinkt eerder als een directe uitdrukking van de volkse melodieën en ritmes uit zijn land. Om die reden is het voor luisteraars die nog nooit van Nenov hebben gehoord een toegankelijke ingang tot zijn oeuvre.
Ballade nr. 2 voor orkest
De tweede ballade voor orkest dateert uit 1942/43. Nenov zelf beschouwde dit stuk als zijn meest Bulgaarse werk. Het volksmuzikale karakter is er nog sterker aanwezig dan in het concert. Bijzonder is ook de totstandkoming van de partituur: de Bulgaarse pianist Ivo Varbanov heeft die samengesteld, een klus die veel werk vergde.
De opname
Deze uitgave is de eerste echte commerciële opname van Nenovs werk buiten Bulgarije, afgezien van enkele obscure registraties. Het Royal Scottish National Orchestra speelt onder leiding van Emil Tabakov. Ivo Varbanov is de solist in het concert en in de ballade. Zijn uitvoering wordt geprezen om haar gedrevenheid. Het label Hyperion zorgde voor een heldere, rijke klank. Het hoesontwerp is van de Futurist Nikolay Diulgheroff.
Wie meer wil lezen over de invloed van volksmuziek op de klassieke muziek van Oost-Europa, vindt op de Bartók-opname van Takács een vergelijkbare benadering. Op de hoofdpagina staan meer recensies en artikelen over klassieke muziek.