Korngold, Bloch, Goldschmidt – Celloconcerten
Een cd met werk van drie Joodse componisten uit de twintigste eeuw, met het celloconcert van Korngold, Schelomo van Bloch en het vierdelige concert van Goldschmidt. De uitvoering en opname krijgen een hoge waardering.
Deze cd bundelt drie werken voor cello en orkest van componisten met een joodse achtergrond. Solist is Julian Steckel, begeleid door het Staatsorchester Rheinische Philharmonie onder leiding van Daniel Raiskin. De uitgave verscheen bij het label AVI Music en duurt ongeveer 74 minuten.
Het programma
Het eerste werk is het celloconcert van Erich Wolfgang Korngold uit 1946. Er bestaan maar weinig opnames van dit stuk, terwijl zijn vioolconcert veel vaker wordt gespeeld. Korngold is vooral bekend van zijn filmmuziek, en die invloed hoor je ook in dit concert: de muziek is expressief en soms wat overdadig, maar ook aanstekelijk. Sommige critici noemen dit effectbejag en zien in hem alleen een filmcomponist, al vindt de recensent dat te negatief.
Daarna volgt Schelomo van Ernest Bloch. Dit rapsodische werk is zeer populair en er bestaan veel uitvoeringen van, maar het is zelden zo goed opgenomen als hier.
Het afsluitende werk is het vierdelige concert van Berthold Goldschmidt uit 1953. Het ontstond oorspronkelijk als cellosonate met piano, in opdracht van de cellist Emanuel Feuermann. Het manuscript ging tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren, waarna het werk later in een orkestrale versie tot stand kwam.
Uitvoering en opname
Over de uitvoering is de recensent positief. De cello staat in de opname iets groot afgebeeld, maar de verhoudingen tussen solist en orkest klinken verder goed in balans. Ook de openheid van de registratie wordt geprezen. De uitvoering krijgt vier van de vijf sterren, net als de opname.
Voor wie is deze cd?
Wie kennismaking zoekt met minder bekende twintigste-eeuwse cellomuziek, vindt op deze cd drie stukken die het waard zijn om te beluisteren. Wie zich vooral wil verdiepen in de cellorepertoire van Bloch of in de filmmuziekachtige kant van Korngold, krijgt hier een goede en degelijke uitvoering. Voor meer klassieke recensies kan men op de hoofdpagina verder bladeren, of een andere opname van vergelijkbare aard bekijken, zoals de Bartók-opname van het Takács-kwartet.