Hindemith – Complete Viola Works vol. 2
Een recensie van deel twee van Hindemiths complete werken voor altviool, met sonates voor viola en piano en solo-sonates, gespeeld door Tabea Zimmermann en Thomas Hoppe. Uitvoering en opname krijgen beide vijf sterren.
Gegevens van de uitgave
Deze dubbele sacd bevat het tweede deel van Hindemiths complete werken voor altviool, met sonates voor altviool en piano en sonates voor solo-altviool. De solist is Tabea Zimmermann, de pianist is Thomas Hoppe. De uitgave verscheen op het label Myrios Classics (MYR 011). De speelduur van de twee schijven is ongeveer 65 minuten en 52 minuten. Uitvoering en opname zijn beide beoordeeld met vijf van de vijf sterren.
Over de muziek
Hindemith schreef deze werken grotendeels in de jaren dat hij als altist door Europa reisde met het Amar Kwartet, dat hij zelf had opgericht. Veel van de muziek ontstond in de trein of in een hotelkamer. Hindemith schreef in hoog tempo een grote hoeveelheid werk, en critici wijzen er wel op dat niet alles even sterk is. Naar de mening van de recensent is dat hier niet het geval.
Het album opent met de Sonate voor viool en piano op. 11 nr. 4 uit 1919. Dit stuk wordt in de recensie genoemd als een van de hoogtepunten van de set, en het bevat duidelijke verwijzingen naar de taal van Debussy en Reger. Ook de solo-sonates voor altviool maken indruk, in het bijzonder op. 11 nr. 5. Een compositie voor één instrument moet de aandacht van de luisteraar vasthouden zonder begeleiding, en dat lukt hier volgens de recensent goed. Net als in de sonate van Bartók verwijst het werk naar Bachs sonate BWV 1004.
Wie meer wil lezen over Bartók, vindt op deze pagina over een Bartók-opname aanvullende informatie. Voor Debussy kan de pagina over Debussy en Fauré nuttig zijn.
Uitvoering
Zimmermann speelt volgens de recensie met een rijpe visie. Haar spel staat geheel in dienst van de muziek. Ook Hoppe past zich goed aan. Het programma is boeiend voor wie zich interesseert in het altvioolrepertoire.
Concurrentie en opname
Er zijn al eerder vergelijkbare programma's verschenen bij ASV, ECM en BIS. De recensent acht het onwaarschijnlijk dat die de standaard die Zimmermann hier zet, zullen overtreffen. De sacd-opname is net als die van deel één uitstekend. Vooral bij de solo-sonates heeft de opname een rustige, weldadige sfeer.