Haydn: pianoconcerten met Oliver Schnyder
Haydns pianoconcerten staan in de schaduw van die van Mozart, maar bieden charmante muziek met een interessante historische achtergrond. Deze recensie bespreekt de opname met Oliver Schnyder.
Haydns pianoconcerten in F, G en D zijn minder bekend dan die van Mozart, terwijl ze zeker de aandacht verdienen. Het concert in D is het populairst van de drie. Het onderscheidt zich door de toevoeging van twee hobo's en twee hoorns aan het orkest.
Waarom ze minder populair zijn
Een belangrijke reden is de opzet van de werken. Bij Mozart en Beethoven is er sprake van een duidelijke dialoog tussen solist en orkest, een dualistische vorm die zorgt voor dramatische spanning. Haydns concerten werken anders, waardoor de dramatische ontwikkeling minder sterk is. Daardoor lijken ze op het eerste gehoor misschien wat vrijblijvend, al zijn ze daarom niet minder aantrekkelijk.
Historische betekenis
Juist uit historisch oogpunt zijn deze concerten interessant. Haydn schreef ze op het moment dat de pianoforte zijn opmars begon. Onderzoekers vermoeden dat het concert in F en het concert in G bedoeld waren voor het klavecimbel, terwijl het iets latere concert in D waarschijnlijk voor de pianoforte is geschreven. De werken ontstonden vooral vóór 1780, in een tijd waarin twee stijlen samenkwamen. Opvallend is dat de hoekdelen de galante stijl vertegenwoordigen, terwijl de langzame middendelen de Empfindsamkeit laten horen.
Over deze opname
Op deze cd speelt Oliver Schnyder de solopartij, begeleid door de Academy of St Martin in the Fields. De recensent geeft de uitvoering en de opname elk vier sterren. Hij prijst de manier waarop Schnyder het uiterste uit de concerten haalt en de goede smaak van zijn cadenzen. Ook het orkest krijgt lof voor een voortreffelijke begeleiding.
Wie meer wil weten over klassieke muziek, kan terecht op de startpagina of in het overzicht met meer besprekingen.