Haydn – Symfonie nr. 60 'Il Distratto': een kluchtig huzarenstukje
Na zijn ernstige Sturm und Drang-periode keerde Haydn terug naar een lichtere toon. Symfonie nr. 60 'Il Distratto' uit 1775 is daar een markant voorbeeld van, vol verrassende grappen.
Na de ernstige periode van de "Sturm und Drang" was het niet in Joseph Haydns aard om lang somber te blijven. Hij keerde terug naar een vrolijkere, maar niet minder hoogstaande muziekstijl. Zijn zestigste symfonie, Il Distratto uit 1775, is hiervan een duidelijk voorbeeld.
Opbouw en instrumentatie
De symfonie bestaat uit zes delen, wat ongebruikelijk is voor deze tijd. Haydn gebruikt daarin ook trompetten, naast de natuurhoorns die de klank een warme gloed geven.
De titel en de achtergrond
De bijnaam Il Distratto, wat 'de verstrooide' of 'afgeleide' betekent, is ontleend aan een toneelstuk van Jean-François Regnard. Haydn schreef de bijbehorende muziek voor een opvoering op landgoed Esterházy. Ook de volksmuziek, die Haydn zeer waardeerde, vindt men terug in de symfonie.
Humor en verrassing
Haydn wilde zijn luisteraar vooral verrassen. Zijn grootste grap bewaarde hij voor het slot. In de finale, een prestissimo, volgt na de inleiding een abrupte onderbreking, waarin de strijkers opnieuw gestemd moeten worden. Het is een humoristische ingreep die de luisteraar even uit het spel haalt. Dat maakt het werk tot een kluchtig huzarenstukje en een hoogtepunt van geestigheid. De bijnaam 'verstrooid' past daar dan ook goed bij.
Over de opname
Deze recensie betrof een cd-opname van het ensemble Il Giardino Armonico onder leiding van Giovanni Antonini. Het ensemble klinkt goed uitgebalanceerd, en vooral de natuurhoorns vallen op door hun zachte, rijke klank. Ook het boekwerkje en de cd-hoes zijn verzorgd afgewerkt. De recensent gaf deze uitgave een 9 en noemde de cd een aanrader.
Meer lezen
Wie meer klassieke cd-recensies wil lezen, vindt die op de startpagina. Meer over de achtergrond van deze website staat op de pagina over deze website.