A Audio en Muziek
Menu

Fazil Say – Mesopotamia Symphony & Universe Symphony

Fazil Say's Mesopotamia Symphony en Universe Symphony zijn een zeldzame combinatie van late romantiek, moderne invloeden en oosterse thema's. Deze live-opname met het Borusan Istanbul Philharmonic Orchestra krijgt een warm oordeel.

De Turkse pianist en componist Fazil Say volgde zijn opleiding in piano en compositie aan het Staatsconservatorium van Ankara. Vanaf zijn zeventiende studeerde hij aan de Robert-Schumann-Hochschule in Düsseldorf, bij David Levine. Zijn muziek is moeilijk in één hokje te plaatsen, en dat is meestal een compliment. De wortels liggen in de late romantiek, maar de invloed van Bartók en Stravinsky is duidelijk hoorbaar. Het resultaat is muziek waarin veel tegelijk gebeurt.

Mesopotamia Symphony

De Mesopotamia Symphony (symfonie nr. 2) is de meest toegankelijke van de twee werken op deze cd. Ze voelt aan als een filmische reis door de geschiedenis van het gebied tussen de Tigris en de Eufraat. De dominante rijken uit de oudheid, zoals Assur, Babylon en de Soemeriërs, passeren de revue. Say beeldt bijvoorbeeld de opkomst van de zon muzikaal erg mooi uit. Ook de mystiek, de rituelen en de opwinding van die tijd komen tot leven, en de symfonie laat zelfs de actuele problemen van de regio doorklinken.

Instrumentarium en klank

Het bezetting is opvallend. De theremin, met zijn bovennatuurlijke klank, speelt een belangrijke rol, net als het ongebruikelijke slagwerk. Daarnaast zijn er bas-fluit en bas-blokfluit, en Say speelt zelf piano. Deze combinatie maakt de muziek tot een bijzondere ervaring. Het is een werk dat je moeilijk vergelijkt met het bekende repertoire. Men noemt wel Messiaens Turangalîla-symfonie als verwante 'buitencategorie'. Of deze muziek over een aantal decennia nog even sterk klinkt, valt niet te voorspellen, maar nu werkt ze overtuigend.

De opname

De cd bevat een live-registratie. Het publiek houdt zich voorbeeldig stil, zodat de concertsfeer goed hoorbaar is zonder storende geluiden. Het label Naïve heeft hier kwalitatief hoogstaand werk afgeleverd, met een heldere en gedetailleerde klank die de rijke orkestratie goed weergeeft. Wie ook van Bartók houdt, kan bij de Bartók-opnames in onze collectie een vergelijkbare sfeer van ritmische kracht en scherpe contrasten terugvinden.

Oordeel

De uitvoering krijgt vier van de vijf sterren, de opname vijf. Dit is een cd die je als luisteraar niet snel zult vergeten. Wie bereid is zich open te stellen voor ongewone klankwerelden, vindt hier veel om van te genieten. Op de startpagina vind je meer klassieke muziek en recensies.

Zimmermann – Requiem für einen jungen Dichter: cd-recensie

Een beschrijving van Bernd Alois Zimmermanns Requiem für einen jungen Dichter, een monumentaal werk met citaten en geluidsfragmenten uit de twintigste eeuw. Ook de opname van Holland Symfonia onder Bernhard Kontarsky wordt besproken.

Schumann: vioolconcert en tweede vioolsonate (cd-recensie)

Deze cd combineert Schumanns vioolconcert, een arrangement van zijn celloconcert, en zijn tweede vioolsonate in een passionele uitvoering. De opname krijgt van de recensent de hoogste waardering.

Stravinsky en de Ballets Russes: recensie van de Blu-ray

Een beoordeling van een Blu-ray met Stravinsky's balletten in hun oorspronkelijke setting, met aandacht voor de uitvoering, de reconstructie van Nijinsky's choreografie en de decors. Het geeft een beeld van hoe de premières van de Ballets Russes moeten zijn geweest.

Brahms: Strijkkwartet nr. 1 en Pianokwintet, cd-recensie

Een recensie van de cd met Brahms' Pianokwintet op. 34 en Strijkkwartet nr. 1, uitgevoerd door Quatuor Ebene met Akiko Yamamoto. De recensent prijst de intense interpretatie en de opnamekwaliteit.

Beethoven: The Piano Sonatas vol. VIII (opp. 109, 110 en 111)

Een cd-recensie van het achtste deel van Beethovens pianosonates, met de laatste drie sonates uitgevoerd door Andreas Schiff. De recensent prijst zowel de uitvoering als de opname.

Schubert, Brahms en Prokofiev in klarinetversies

Deze cd bundelt sonates van Schubert, Brahms en Prokofiev in versies voor klarinet en piano. De recensie gaat in op de uitvoering, de opname en de vraag of zulke transcripties het oorspronkelijke werk recht doen.