Etudes van Debussy, Bartók en Prokofiev, gespeeld door Garrick Ohlsson
Deze Hyperion-cd bundelt etudes van drie grote componisten voor piano uit een periode vol vernieuwing. Pianist Garrick Ohlsson brengt ze met virtuositeit en een ruim programma.
Deze cd van Hyperion (CDA 68080, opname uit 1980-tijd in DDD-techniek, speelduur ruim 66 minuten) presenteert etudes van drie componisten die het pianorepertoire in het begin van de twintigste eeuw sterk hebben veranderd. Pianist Garrick Ohlsson brengt het programma met grote technische zekerheid.
Prokofiev en Bartók
De etudes op. 2 van Sergej Prokofiev uit 1909 vormen het meest opvallende deel van de uitgave. Ze laten al vroeg zien dat Prokofiev niets moet hebben van navolging en het conventionele. Voor het publiek van toen waren de stukken provocerend, en ze stellen ook nu nog hoge eisen aan de uitvoerder. Ohlsson lijkt deze moeilijke materie zonder veel moeite te beheersen.
Minder vaak uitgevoerd zijn de etudes op. 18 van Béla Bartók uit 1918. Hier hoor je duidelijk dat Bartók afstand neemt van Debussy, en de muziek komt dichter bij de atonaliteit. Volgens de recensent tonen deze stukken aan dat ze qua virtuositeit goed te vergelijken zijn met de etudes van Debussy.
Debussy en andere opnamen
De twaalf etudes van Claude Debussy vormen de kern van de cd. Voor deze stukken is er een sterke concurrent: de opname van Pascal Goerner op het label Zig Zag Territoires. Goerner maakt een zorgvuldige keuze uit de etudes en speelt zeer verfijnd. Ohlsson kiest voor een bonter en krachtiger geluid. Volgens de recensent is juist het bredere programma van de Hyperion-uitgave doorslaggevend, omdat het meer repertoire bevat dan de Zig Zag-opname.
Conclusie
De recensent geeft de cd een 8 en noemt haar een kostbare uitgave met een prettig, sympathiek klinkend geluid. Wie zich interesseert voor de pianomuziek van Debussy, Bartók en Prokofiev vindt hier een boeiende combinatie van stukken uit een tijd vol experiment.
Meer over Debussy vind je in de Debussy-opname met Fauré en Linn. Voor Bartók is de Bartók-opname van het Takács Quartet een goed vervolg.