Enescu – Complete Works for Violin and Piano, deel 1
Een recensie van het eerste deel van Enescu's complete werken voor viool en piano, met Axel Strauss en Ilya Poletaev. De uitvoering en de opname krijgen beide vier sterren.
Axel Strauss (viool) en Ilya Poletaev (piano) brengen op dit Naxos-album (8.57 29961, speelduur 67 minuten) het eerste deel van de complete werken van George Enescu voor viool en piano. Uitvoering en opname worden beide met vier sterren beoordeeld.
Een veelzijdige componist
George Enescu was een violist, pianist en dirigent. Pablo Casals noemde hem het grootste muzikale fenomeen sinds Mozart. In zijn muziek komen de Duitse complexiteit en de verfijnde Franse harmonie en kleur samen. Zijn oeuvre is niet groot: er zijn 33 opusnummers bekend, maar in het Enescu-museum in Boekarest liggen nog veel onvoltooide manuscripten.
De tweede vioolsonate
Het sterkste deel van dit album is de tweede vioolsonate op. 6 uit 1899, opgedragen aan Jacques Thibaud. Enescu schreef haar nog terwijl hij aan het Parijse conservatorium studeerde. De invloed van Gabriel Fauré, die hem compositieles gaf, is hoorbaar, net als die van César Franck. Strauss en Poletaev hebben goed oog voor de subtiele pauzes die Enescu in het werk heeft ingebouwd en voor de structuur van het geheel.
De derde sonate en de Roemeense folklore
De derde sonate klinkt heel anders. Hier overheerst de Roemeense volksmuziek. Opvallend is dat Enescu die volksmelodieën anders verwerkt dan Béla Bartók, die in de twintigste eeuw eveneens met folklore werkte. Over het hele album laten de twee musici een overtuigende betrokkenheid en speelvreugde horen.
De opname
De opname is levendig en prettig om naar te luisteren. De klankbalans tussen viool en piano is uitstekend, zodat beide instrumenten goed te horen zijn zonder dat een van de twee domineert.
Conclusie
Voor liefhebbers van vioolsonates uit de late romantiek en voor wie kennismaakt met Enescu is dit een aanbevolen album. Wie meer wil weten over Franse kamermuziek uit dezelfde periode, kan ook kijken naar Debussy en Fauré. Een vergelijkbare Bartók-opname staat op Bartók door het Takács Quartet.