Elgar: Symfonie nr. 1 onder Barenboim
Elgars eerste symfonie krijgt in de schaduw van zijn bekendere werken vaak te weinig aandacht. Barenboims opname met de Staatskapelle Berlin laat zien waarom dit werk de moeite waard is.
Van Edward Elgar kennen de meeste luisteraars vooral de Pomp and Circumstance-marsen en de Cockaigne-ouverture. Zijn symfonieën blijven daardoor vaak onderbelicht, en dat is jammer. De Symfonie nr. 1 uit 1908 is een monumentaal werk. Elgar droeg het op aan de dirigent Hans Richter.
Opbouw en thematiek
Wat deze symfonie bijzonder maakt, is de samenhang. Al het thematische materiaal voor het hele werk put uit de eenvoudige openingsmelodie van het eerste deel. Wie daar op let, hoort in de latere delen steeds weer herkenbare sporen van die melodie terug, in uiteenlopende gedaantes.
Barenboims interpretatie
Daniel Barenboim nam de symfonie op met de Staatskapelle Berlin voor het label Decca. Het was al geruime tijd geleden dat hij Elgars symfonieën had opgenomen, en met een beter orkest en een veel betere opname keert hij nu terug naar dit werk. De strijkers van de Staatskapelle weten een bijzonder mooie klank te produceren. Het geheel klinkt groots en majestueus, en waar nodig is er ruimte voor lyriek en zangerigheid.
Barenboim toont hier opnieuw dat hij een sterke Elgar-dirigent is. Opnames van Boult en Barbirolli worden nog steeds als maatgevend beschouwd, maar deze uitvoering is ook voor liefhebbers van die versies een serieuze aanwinst.
De opname
De geluidsopname is spectaculair. Het klankbeeld is kleurrijk en de diepte-werking is groot. Het lijkt soms alsof je op de eerste rij zit.
Oordeel
Deze uitgave krijgt van de recensent een 9. Voor wie Elgars eerste symfonie wil leren kennen of een nieuwe interpretatie zoekt, is dit een uitstekende keuze. Meer over klassieke muziek vind je op de startpagina, en gezochte of te koop aangeboden cd's staan op deze pagina.