Debussy & Ravel: La Mer en La Valse, cd-recensie
Een kritische blik op de dg-cd met Debussy's La Mer en Ravels La Valse door het Seoul Philharmonic onder Myung-Whun Chung. De recensent mist vooral de spanning en de dramatiek in Ravels wals.
Deze cd bevat twee van de bekendste orkestwerken uit de Franse impressionistische traditie: La Mer van Claude Debussy en La Valse van Maurice Ravel. De opname werd uitgebracht door Deutsche Grammophon, met het Seoul Philharmonic Orchestra onder leiding van Myung-Whun Chung. De speelduur is ongeveer 54 minuten. De recensent beoordeelt uitvoering en registratie elk met drie van de vijf sterren.
Context van de opname
Chung was in die periode bekend om zijn eerdere opnames van Dutilleux en Messiaen, en de verwachtingen waren daarom hoog. Juist de Franse repertoire leek hem goed te liggen. Volgens de recensent wordt het Franse repertoire door de dirigent doorgaans met vanzelfsprekende overtuiging gespeeld, maar bij deze uitgave had de interpretatie wat meer pit mogen hebben.
La Mer
Het derde deel van La Mer opent op een geheimzinnige, bijna spookachtige manier, maar die sfeer houdt niet stand. De spanning die het begin oproept, wordt niet verder uitgebouwd. Daarnaast is in deze uitgave de versie zonder het trompetsolo in het slotdeel gebruikt. Dat gebeurt ook in de bekende opname van Giulini bij hetzelfde label, en het is goed om dat vooraf te weten als u de uitgave met andere opnames vergelijkt. Meer informatie over andere Debussy-opnames vindt u op deze pagina.
La Valse
Over Ravels La Valse is de recensent duidelijk: het is een werk dat blijft boeien. De muziek wordt vaak geïnterpreteerd als een ontregelde, bijna nachtmerrieachtige variant van de wals. Een Nederlandse musicoloog beschreef het werk als een droomwereld waarin een vertrouwde dansvorm door de onderbewuste angst wordt verwerkt tot iets bedreigends. Die beklemming, het gevoel van een obsessieve droom die langzaam ontspoort, is volgens de recensent in deze uitvoering nauwelijks hoorbaar. Het geheel klinkt te netjes en te beheerst, waardoor de ontsporing die het werk juist zo sterk maakt, uitblijft.
De geluidskwaliteit
De opname is niet slecht, maar ook niet van het niveau dat men van de Deutsche Grammophon-studio's gewend is. Het ontbreekt aan de schwung die in veel andere DG-opnames te horen is. Wie de klankkwaliteit van dit label wil vergelijken, kan kijken naar het overzicht van DG-uitgaven op deze site.
Conclusie
Deze cd is een degelijke weergave van twee grote werken, maar de recensent vindt het geheel te voorzichtig. Wie vooral op zoek is naar de opwinding en de psychologische diepte van Debussy en Ravel, zal waarschijnlijk meer hebben aan andere opnames. Wie juist een heldere, gecontroleerde lezing wil, kan deze uitgave overwegen. Meer recensies van klassieke cd's vindt u via de startpagina.