A Audio en Muziek
Menu

Debussy: Preludes boek II en Suite Bergamasque – cd-recensie

Marita Viitasalo speelt het tweede boek van Debussy's Preludes en de Suite Bergamasque op Ondine. Een oordeel over kleurenspel, mystiek en concurrentie.

Pianist Marita Viitasalo speelt op dit Ondine-album het tweede boek van Debussy's Preludes en de Suite Bergamasque. De opname duurt ongeveer 61 minuten.

Debussy en de piano

De Franse componist Claude Debussy opende met zijn pianomuziek een nieuwe wereld. Na 1888 ontstonden zijn vruchtbaarste jaren voor de piano, en daarmee de klankwereld die later het 'Debussyisme' heet: dromerig, verfijnd en vol nuances. Karol Szymanowski beschreef dat treffend als het openzetten van de luiken van een muffe, lichtloze concertzaal, waardoor de luisteraar uitzicht kreeg op bloeiende landschappen, hemel en zee.

De Preludes

In de Preludes toont Debussy een grote verscheidenheid aan sferen. Er zijn sprookjesachtige stemmingen, poëtische indrukken en visioenen, maar ook momenten van speelse spot. Bij ieder stuk gaf de componist een literaire verwijzing, al laat hij het aan de luisteraar over om zelf de verbeelding in te vullen. Juist die vrijheid maakt de muziek zo persoonlijk.

Het spel van Viitasalo

Viitasalo heeft duidelijk gevoel voor Debussy's kleurenspel. Haar klank is helder en zorgvuldig gedoseerd. Tegelijk mist haar interpretatie volgens de recensent een beetje mystiek en een ondergrondse, bijna gereserveerde spanning. Ze nam ook het eerste boek van de Preludes op, al bijna dertig jaar geleden voor hetzelfde label.

De Suite Bergamasque komt er goed uit. De pianiste houdt de balans tussen elegantie en lichtheid, en het geheel klinkt verzorgd.

De concurrentie

Debussy's Preludes zijn in de loop der jaren vaak opgenomen. Het bekendste referentiepunt blijft de opname van Zimerman en Michelangeli voor Deutsche Grammophon, die veel luisteraars als maatstaf gebruiken. Ook recente opnames van Goerner, Piemontesi en Perianes zijn sterk. Wie breder wil vergelijken, kan kijken naar andere Debussy-opnames op deze site.

Klankopname

De technici van Ondine hebben de klankkleuren van de vleugel goed vastgelegd. Dat past bij een platenlabel dat bekendstaat om een natuurlijke pianoklank, en het helpt de nuances van Debussy's muziek goed tot hun recht te komen.

Conclusie

Dit is een verzorgde en muzikale opname van Debussy's pianowerk, met mooi kleurenspel en een overtuigende Suite Bergamasque. Wie de meest mystieke benadering zoekt, zal er misschien iets missen. Als je op zoek bent naar meer klassieke cd-recensies en achtergronden, kun je op de startpagina verder bladeren.

Zimmermann – Requiem für einen jungen Dichter: cd-recensie

Een beschrijving van Bernd Alois Zimmermanns Requiem für einen jungen Dichter, een monumentaal werk met citaten en geluidsfragmenten uit de twintigste eeuw. Ook de opname van Holland Symfonia onder Bernhard Kontarsky wordt besproken.

Schumann: vioolconcert en tweede vioolsonate (cd-recensie)

Deze cd combineert Schumanns vioolconcert, een arrangement van zijn celloconcert, en zijn tweede vioolsonate in een passionele uitvoering. De opname krijgt van de recensent de hoogste waardering.

Stravinsky en de Ballets Russes: recensie van de Blu-ray

Een beoordeling van een Blu-ray met Stravinsky's balletten in hun oorspronkelijke setting, met aandacht voor de uitvoering, de reconstructie van Nijinsky's choreografie en de decors. Het geeft een beeld van hoe de premières van de Ballets Russes moeten zijn geweest.

Brahms: Strijkkwartet nr. 1 en Pianokwintet, cd-recensie

Een recensie van de cd met Brahms' Pianokwintet op. 34 en Strijkkwartet nr. 1, uitgevoerd door Quatuor Ebene met Akiko Yamamoto. De recensent prijst de intense interpretatie en de opnamekwaliteit.

Beethoven: The Piano Sonatas vol. VIII (opp. 109, 110 en 111)

Een cd-recensie van het achtste deel van Beethovens pianosonates, met de laatste drie sonates uitgevoerd door Andreas Schiff. De recensent prijst zowel de uitvoering als de opname.

Schubert, Brahms en Prokofiev in klarinetversies

Deze cd bundelt sonates van Schubert, Brahms en Prokofiev in versies voor klarinet en piano. De recensie gaat in op de uitvoering, de opname en de vraag of zulke transcripties het oorspronkelijke werk recht doen.