Berlioz – Grande Messe des morts
Een recensie van de LSO Live-opname van Berlioz' Grande Messe des morts onder leiding van Sir Colin Davis. De uitvoering krijgt drie sterren, de opname twee.
Berlioz' Grande Messe des morts, ook bekend als het Requiem, is een werk van zo'n omvang en ambitie dat het moeilijk voor te stellen is dat het als zijn vijfde opus is geschreven. Het is een compositie die een grote bezetting vraagt, met koren, orkest en extra koperblazers, en die veel vraagt van de dirigent en de opnametechniek.
De uitvoering
Deze registratie van het London Symphony Orchestra, het London Symphony Chorus en het London Philharmonic Choir staat onder leiding van Sir Colin Davis. Hij werd opgenomen in de St. Paul's Cathedral in Londen. De akoestiek van die ruimte heeft de tempi duidelijk beïnvloed: Davis neemt het werk iets langzamer dan in zijn eerdere opname voor Philips. Over zijn visie op het werk bestaat weinig twijfel. Het is een doordachte, gedragen interpretatie.
De opname
Naast de oudere Philips-opname uit 1969 valt de nieuwe LSO Live-registratie vooral op door het gebrek aan spanning en mystieke kracht. De opname staat op grotere afstand van de luisteraar, waardoor veel fijne details verloren gaan. De fraai geschreven lijnen in de houtblazers, zoals de zwaarte van de fagot in het openingsdeel, zijn nauwelijks hoorbaar. Ook de dynamiek is erg groot, wat in de praktijk niet altijd prettig luistert, zeker niet bij een thuisopstelling.
Conclusie
De uitvoering verdient drie sterren op een schaal van vijf, vooral vanwege de overtuigende visie van Davis. De opname krijgt er twee, omdat de afstand en de grote dynamische verschillen het luisterplezier verminderen. Wie de Philips-opname kent, zal die waarschijnlijk meer waarderen. Voor wie het werk nieuw is, is dit een bruikbare registratie, maar niet de eerste keuze op het gebied van klank.
Meer klassieke recensies en artikelen vind je op de overzichtspagina's of op de startpagina van Audio en Muziek.