Beethoven en Mozart – Chiaroscuro Quartet
Deze cd van het Chiaroscuro Quartet combineert Beethovens kwartet op. 95, een adagio en fuga, en Mozarts kwartet KV 428. De recensent is zeer kritisch over de klank en de expressie.
Op deze cd van het Chiaroscuro Quartet (label Aparte, digitale opname, speelduur ruim 57 minuten) staan drie stukken die veel kamermuziekliefhebbers kennen: Beethovens strijkkwartet nr. 11 in f, op. 95, het adagio en de fuga van Beethoven, en Mozarts strijkkwartet nr. 16 in Es, KV 428. Het programma is op papier aantrekkelijk, en het is juist de uitvoering die de meeste discussie oproept.
Uitvoering en klank
De recensent schrijft dat de eerste noten al een sterk negatieve indruk maakten. De klank wordt als steriel en weinig aantrekkelijk omschreven. Ook binnen de authentieke uitvoeringspraktijk, een begrip dat tegenwoordig nauwelijks nog als aparte stroming wordt gebruikt, is zo'n klank volgens hem zelden te horen. Het spel wordt getypeerd als kleurloos, weinig expressief en te slap.
Die kritiek richt zich niet op het technische niveau van de musici. De recensent erkent dat de spelers goed kunnen musiceren. Zijn bezwaar gaat over de manier van musiceren: de frasering, de spanningsopbouw en de emotionele diepgang die in late Beethoven en in Mozarts kwartetten zo'n grote rol spelen.
Vergelijking met andere opnames
Als referentie noemt de recensent twee eerdere opnames van hetzelfde repertoire: een uitgave van EMI en een opname van het Quartetto Italiano op Philips. Volgens hem tonen die opnames hoe expressief en doorleefd deze kwartetten gespeeld kunnen worden. Wie wil vergelijken, kan in het aanbod op deze site op zoek naar andere kwartetopnames, bijvoorbeeld via de pagina met gezochte cd's.
Opnamekwaliteit
Over de opname is de recensent minder negatief, maar ook niet enthousiast. Volgens hem is de geluidskwaliteit net voldoende om het gebrek aan expressie niet te verhullen. Dat maakt de cd volgens hem vooral geschikt voor wie specifiek geïnteresseerd is in dit ensemble.
Een persoonlijk oordeel
De recensent benadrukt zelf dat zijn oordeel een mening is en niet als absolute waarheid moet worden gelezen. Lezers die de werken al kennen, kunnen hun eigen conclusie trekken door te luisteren naar een fragment of door de uitvoering te vergelijken met andere opnames. Meer achtergrond over de site en de recensies vindt u op de pagina over deze website, en andere klassieke opnames op de startpagina.