Archief januari 2016: cd-recensies
Het archief van januari 2016 bevat drie cd-recensies: een opname van Mozarts divertimenti, een album met werk voor linkerhand en een uitvoering van Schnittkes derde symfonie.
Dit archief bevat de cd-recensies die in januari 2016 op deze website zijn geplaatst. Elke recensie beoordeelt de uitvoering en de opnamekwaliteit afzonderlijk, op een schaal van vijf sterren.
Mozart: Divertimenti
Deze cd bevat de Serenade K. 375 in Es-groot, Mozarts eerste grote serenade uit zijn Weense tijd. Voor deze opname is gekozen voor de oorspronkelijke bezetting voor zes instrumenten, met de herhalingen uitgevoerd. De overige stukken op de cd zijn de divertimenti KV 240, 252, 253 en 270. Het Scottish Chamber Orchestra speelt met precisie en luchtigheid, net als in eerdere Mozart-opnames van dit ensemble. De recensent vindt de uitvoeringen op een hoog niveau, maar mist een bredere keuze uit het repertoire, bijvoorbeeld uit de twintigste eeuw. De opname is van demonstratiekwaliteit, met een zeer hoge mate van detail.
Ravel, Prokofiev en Britten: werk voor linkerhand
Dit album van pianist Maxime Zecchini is een eerbetoon aan Paul Wittgenstein, die na de Eerste Wereldoorlog zijn rechterarm had verloren. Het programma bestaat uit het pianoconcert van Ravel, het vierde pianoconcert van Prokofiev en de Diversions op. 21 van Britten. Ravels concert, waaraan hij in 1929 begon, is volgens de recensent een van zijn donkerste en meest agressieve werken, met jazzinvloeden in het middendeel. Wittgenstein paste het concert aan, iets wat Ravel betreurde. De recensent vindt het programma boeiend, maar niet overtuigend. De opname staat te ver weg, waardoor details verloren gaan, en de galm is storend. Ook de interpretatie blijft volgens de recensent wat vlak.
Schnittke: Symfonie nr. 3
Alfred Schnittke schreef zijn derde symfonie in 1981. Het werk is typerend voor zijn polystilistische aanpak: hij voegde citaten en muzikale initialen van componisten als Bach, Mozart en Hans Werner Henze in zijn partituur. De opening doet denken aan Wagner en Richard Strauss, het tweede deel wisselt tussen licht en dramatisch, en het slotdeel, een adagio, lijkt op Mahler. Het Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin onder Vladimir Jurowski krijgt lof voor een beheerste opbouw van de spanning. De opname is volgens de recensent uitstekend, ook de orgelpartij die op een andere locatie is opgenomen, klinkt goed geïntegreerd.
Meer archief
Wilt u recensies uit andere maanden lezen? Bekijk dan het archief van september 2015 of het archief van januari 2014. Op de startpagina vindt u de meest recente berichten. Meer over de achtergrond van deze website staat op de pagina over deze website.
