Archief februari 2013
Het archief van februari 2013 bevat drie cd-recensies: vijf vocale werken van Penderecki, Schuberts Onvoltooide symfonie onder Herreweghe en Tsjaikovski's Vierde symfonie onder Jaap van Zweden.
Deze pagina bevat de recensies die in februari 2013 op de site zijn geplaatst. Elke recensie geeft een oordeel over de uitvoering en de geluidsopname van een cd.
Penderecki: orkestrale werken
De cd bevat vijf vocale werken van Krzysztof Penderecki, geschreven in een periode van bijna veertig jaar. Het Canticum Canticorum Salomonis uit 1973, gebaseerd op het Hooglied, opent de schijf. Het werk is sterk dissonant, maar daardoor ook boeiend. Het stormachtige Kosmogonia was een opdracht ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de Verenigde Naties. Het ingetogen Songs of the Cherubim heeft een orthodox-liturgisch karakter, terwijl Strophen uit 1959 putt uit Griekse, Hebreeuwse en Perzische literatuur. Antoni Wit leidt het Warschau Filharmonisch Koor en Orkest. De recensent vond de hoeveelheid muziek aan de krappe kant, maar de cd wel sterk aanbevolen. De opname, met een breed en hoog podium en veel detail, kreeg veel lof.
Schubert: Unfinished
Over de status van deze symfonie bestaat weinig twijfel: het is een werk met een eigen karakter, waarin de houtblazers een belangrijke rol spelen. Schubert begon in het najaar van 1822 aan een nieuwe symfonie en gaf de partituur later weg. Pas 37 jaar na zijn dood werd het werk uitgevoerd. Phillippe Herreweghe speelt met het Little Royal Flemish Philharmonic op een SACD die ook de zesde symfonie bevat. De recensent waardeerde de aanpak van Herreweghe en de authentieke uitvoeringspraktijk, al vond hij de lezing soms wat te voorzichtig. Het Scherzo wordt als het meest boeiende deel van de koppeling genoemd. De opname in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen werd, ondanks de sterke nagalm, als zeer geslaagd beoordeeld, met een goed te horen plaatsing van elk instrument.
Tsjaikovski: Vierde symfonie
Tsjaikovski beschreef de inleiding van zijn Vierde symfonie in een brief als de kern van het werk, met het noodlot als hoofdgedachte. Jaap van Zweden speelt met het Dallas Symphony Orchestra een ingetogen maar verfijnde versie, zonder de grandeur van bijvoorbeeld Karajan met de Weense Philharmonici. In het slotdeel kiest Van Zweden een opvallend stevig tempo. Volgens de recensent is de uitvoering een uitstekende vierde symfonie, gekoppeld aan de vierde suite. De liveopname uit september 2009 klinkt evenwichtig en neutraal, al had de directheid wat groter gemogen. De uitvoering en opname kregen beide drie tot vier sterren.
Meer lezen
Bekijk de recensies uit andere maanden in het archief van maart 2013 of het archief van februari 2012. Zoekt u een bepaalde cd? Kijk dan op de pagina Cd's gezocht. Het overzicht van alle onderwerpen vindt u op de startpagina.
