Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

PROKOFIEV • KABALEVSKY

Sunday, November 15th, 2015

Prok Elschenbroich Onyx252PROKOFIEV • KABALEVSKY
Leonard Elschenbroich, cello
Alexei Grynyuk & Petr Limonov (pianos)
Netherlands Philharmonic Orchestra, Andrew Litton
ONYX 4122 DDD 67’52

Uitvoering **** | Opname ****

Litton vindt Kabalevsky’s tweede cello concert uit 1966 blijkbaar erg belangrijk, want dit is de tweede keer dat hij het opneemt: eerst voor Virgin en nu dus voor Onyx met Leonard Elschenbroich. En gelijk heeft hij. Dit is een formidabel werk dat een vaste plaats verdient binnen het cello repertoire. Het is een donker maar gepassioneerd werk, met zangerige melodielijnen. De zeggingskracht weet Elschenbroich dan ook haarfijn over te brengen. Men heeft echt het idee dat het zo moet en niet anders. De live opname in het Concertgebouw Amsterdam is van de hoogste standaard. Prokofiev’s late Cello Sonate is gecomponeerd in 1949. Dit was geen gemakkelijke periode voor Prokofiev. Zijn gezondheid was niet al te best en daarmee ook z’n mentale weerbaarheid. Bovendien was zijn vrouw gevangengenomen en hijzelf uit de gratie gevallen bij Stalin. Ook zijn werk werd in de ban gedaan. Sviatoslav Richter en Rostropovich – voor wie het is geschreven – hielpen Prokofiev door deze nachtmerrie heen en gaven de première in 1950. Dit is een volslagen andere Prokofiev dan we gewend zijn. Relatief eenvoudiger in z’n harmonie en ritmiek, maar daar voor in de plaats veel lyrische en melodische momenten. De cd wordt opgevuld met mooie arrangementen van Limonov en Rostropovich. Aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister Magazine 705

TCHAIKOVSKY – Piano Concertos 1 & 2

Tuesday, March 10th, 2015

Tchaikovsky Onyx201TCHAIKOVSKY
Piano Concertos 1 & 2
Simon Trpčeski
Royal Liverpool Philharmonic Orchestra • Vasily Petrenko
ONYX 4135 DDD 70:52

Uitvoering **** | Opname ***

Het tweede pianoconcert heeft het qua populariteit nooit gehaald bij het eerste. Dit komt onder andere omdat de wedijver tussen orkest en piano, zoals bij het eerste, vrijwel afwezig is. Ook zijn er grote verschillen qua sfeer en gemoed tussen de afzonderlijke delen. Toch biedt ook dit concert genoeg muzikale inhoud om van te genieten. Aan de Macedonische Trpčeski zal het in ieder geval niet liggen, want hij wil dit stuk al sinds zijn jeugd spelen. En dat is te horen: hij speelt met veel zwier en discipline. Het interessante van deze opname is dat hier de zelden opgenomen Siloti (Tchaikovsky’s leerling) uitgave uit 1897 te horen is. Althans, gedeeltelijk, want de solist heeft er voor gekozen om alleen het door Siloti aangepaste middendeel (teruggebracht van 332 tot maar liefst 141 maten) te spelen. De hoekdelen speelt Trpčeski dus oorspronkelijk. Dan het eerste concert. Aanvankelijk miste ik de pit en de overrompeling bij de opening van het eerste deel die ik gewend ben van andere uitvoeringen, maar al snel komen de heren en dames op stoom. Samenvattend: een voldoening schenkende cd met uitstekende vertolkingen. De opname is aangenaam maar mist wat openheid en doortekening.

Emile Stoffels
Luister Magazine 702

SCHUMANN Violin Sonatas

Saturday, December 18th, 2010

SCHUMANN
Violin Sonatas 1 – 3
Ilya Gringolts Peter Laul
Onyx 4053 DDD 67’

Uitvoering/Registratie ****/****

Uit hetzelfde huis als Graffin met Désert komen deze drie viool sonates van Schumann door Gringolts en Laul. Weliswaar ook in dit jaar gereleased, maar opgenomen op een volslagen andere locatie. En dat is goed te horen. Overigens, vanuit strategisch oogpunt lijkt het me niet zo handig. Beter zouden ze bij Onyx nog een paar jaar hebben gewacht, maar wellicht hebben ze er toch een goede reden voor. Hoe dan ook, een vergelijk van de tweede sonate dringt zich uiteraard direct op met Graffin en Désert. Gringolts en Laul spelen de sonate droog en nuchter en dat komt niet alleen door de drogere akoestiek. Het is een aanpak die mij wat minder aanspreekt, omdat het allemaal wat minder zingt. Maar, voor wie alle drie de sonates wil is dit een veilige keuze. Het duo Gringolts/Laul speelt integer en met veel aandacht voor detail. Dat wordt ook wel door de opname benadrukt. De keerzijde is dat hier het gesnuif nog erger is dan op de andere Onyx uitgave.

Emile Stoffels
Luister 671

SCHUMANN Violin Concerto Violin Sonata No. 2

Saturday, December 18th, 2010

SCHUMANN
Violin Concerto Violin Sonata No. 2
Deutsche Radio Philhamonie Saarbrücken Kaiserslautern
Philippe Graffin Christoph Poppen Claire Désert
Onyx 4062 DDD 62’

Uitvoering/Registratie *****/*****

Ik was erg onder de indruk van het Schumann programma door Daniel Sepec en Andreas Staier op Hamonia Mundi en met name over de tweede viool sonate, maar deze uitvoering mag er ook wezen hoor. Iets minder authentiek dan die door Sepec en Staier op zijn Erard forte piano, maar het wordt met zoveel passie en zwier uitgevoerd dat ik niet anders kan dan ook deze opname in mijn armen te sluiten. Zeker ook gezien de rest van het programma. Zo was het ronduit genieten met de romances opus 22 van Clara Schumann. Het gesnuif is soms wat hinderlijk, maar de balans tussen de twee musici is volmaakt in evenwicht en de klank heeft een bepaalde smeuïgheid die lang luisteren mogelijk maakt. Complimenten dan ook aan de opname technici. De door Schumann zelf naar viool omgeschreven celloconcert waar de CD mee begint, is een interessant alternatief en ook die is in uitstekende handen van Philippe Graffin. Schumann aanbidders mogen deze kans niet laten lopen.

Emile Stoffels
Luister 671