Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

KAMER HINDEMITH – Sonatas for…

Saturday, September 26th, 2015

Hindemith Melnikov HM253Alexander Melnikov (piano) • Isabelle Faust (violin) • Jeroen Berwaerts (trumpet) • Teunis van der Zwart (althorn) • Gérard Costes (trombone)
Hamonia Mundi HMC 905271 DDD 71’09

Uitvoering **** | Opname ****

De titel geeft het al aan Sonatas for… van alles en nog wat. Hindemith schreef meer dan 30 sonates voor de meest diverse instrumenten uit het orkest, die hijzelf ook kon bespelen. Het programma voorziet hier in de sonates, geschreven tussen 1935 en 1948; de tijd dat Hindemith nazi-Duitsland verliet voor de VS. Meest opvallend is wellicht de sonate voor alt hoorn en piano. Hier opent het laatste deel met een proza gedicht van Hindemith zelf, voordragen door de uitvoerenden. Jammer is alleen dat goed te horen is, dat de musici geen Duitsers zijn. De Cello sonate uit 1943 heeft een indrukwekkende laatste deel: een groots Passacaglia. Ook de vioolsonate uit 1935 door Isabella Faust, is adembenemend mooi gespeeld. Voor de trompet sonate hebben we ter vergelijk Tine Thing Helseth die het al opnam met Kathryn Stott, voor EMI Classics. Jeroen Berwaerts echter neemt het laatste deel met de treurmars op het koraal “Alle Menschen müssen sterben”, bijna een minuut langzamer dan Helseth, wat m.i. juist is. Dit is uiteraard een ander programma dan dat van EMI. Deze werken hebben zover ik kan zien geen opus nummers. Hopelijk zet deze gewaagde opname het kamerwerk van Hindemith weer op de kaart. Het hoesje is prachtig: Torso van Malevich. Wederom een mooi product van Harmonia Mundi.

Emile Stoffels
Luister Magazine 705

BARTOK – Violin Concertos Nos 1 & 2

Monday, November 18th, 2013

BARTOK
Violin Concertos Nos 1 & 2
Swedish Radio Symphony Orchestra • Isabelle Faust • Daniel Harding
Harmonia Mundi HMC 902146 DDD 57’59

Uitvoering / Opname *** / ***

Vergeleken met de werken hiervoor, slaat Bartok met zijn tweede vioolconcert een mildere toon aan en wijst hij terug naar de grote romantische partituren in dit genre. Opvallender is dat uit de gesprekken met opdrachtgever Székely blijkt, dat Bartok plezier had in het werken met het 12 toonsysteem en tegelijkertijd tonaal schreef. Er is niet de minste twijfel aan Fausts betrokkenheid met deze muziek en dat blijkt ook wel uit haar bijdrage in het cd boekje, maar ik kan niet verbloemen dat ik toch het absolute heilige vuur mis. Degenen die de uitvoering door Kovacs op Hungaroton kennen, weten voldoende. Dat is en blijft voor mij de toetssteen; de opname bij uitstek waar ons de ware ziel van de muziek wordt geopenbaard. Wellicht komt het mede door de opname die weliswaar een mooie warme ambiance biedt, maar tevens iets saais heeft. Faust is net iets te bescheiden in het stereobeeld geplaatst en dat moet m.i. niet. Ook hebben de solopartijen niet die doortekening die ik van moderne opnames gewend ben. Toch is deze schijf door een ding bijzonder: Faust en Harding bieden ons hier het oorspronkelijke slot, in plaats van de door Székely gevraagde aanpassing die bekend is.

Emile Stoffels
Luister Magazine 693