Pleyel-harp

De Pleyel-harp is een chromatische harp die werd gebouwd door de Parijse firma Pleyel, een bekende fabrikant van piano's en andere instrumenten. De firma was opgericht in het begin van de 19e eeuw en kreeg een goede naam door haar kwaliteit en vernieuwingen.

Wat maakte de Pleyel-harp bijzonder?

Een traditionele concertharp heeft een diatonische opstelling: de snaren zijn gestemd op de tonen van de toonladders die bij de gekozen toonsoort passen, en pedalen veranderen de toonhoogte om halve tonen te realiseren. Bij een chromatische harp zijn alle twaalf halve tonen per octaaf direct beschikbaar via een eigen snaar. Hierdoor kan de harpist snel van toonsoort wisselen en chromatische passages makkelijker spelen.

Pleyel ontwikkelde zijn eigen systeem als alternatief voor de dubbele pedaalharp van de concurrent Érard. Beide systemen wedijverden in de 19e eeuw om de gunst van harpisten en componisten.

Een instrument voor de componisten

Het chromatische karakter van de Pleyel-harp sprak componisten aan die nieuwe klanken en kleuren zochten. Bekend is de samenwerking met Claude Debussy, die voor dit type harp werk schreef dat de nadruk legt op de sierlijke, zachte klank van het instrument. Ook andere componisten van het impressionisme gebruikten de harp om een zweverige, kleurrijke klank in het orkest te brengen.

De Pleyel-harp vandaag

Originele Pleyel-harpen zijn zeldzaam en vooral te zien in musea en particuliere collecties. Het instrument is nu vooral van belang voor wie zich verdiept in de geschiedenis van de harp en in de muziek die speciaal voor dit systeem geschreven werd. Wie meer wil weten over opnamen met harp en klassieke werken uit die periode, vindt op de website verschillende besprekingen, bijvoorbeeld over Debussy en Fauré.

Meer op deze website

Op de startpagina vindt u recente berichten over klassieke muziek, opnamen en audio-apparatuur. Meer over het doel en de achtergrond van de website leest u op de pagina over deze website.