Brahms op Decca: opnames van een romantische meester
Deze pagina hoort bij een afbeelding van een Brahms-opname op het Decca-label. Hieronder vind je wat Decca betekende voor de klassieke platenmarkt en waar je op kunt letten bij Brahms-uitgaven.
Johannes Brahms (1833-1897) hoort bij de late romantiek en schreef symfonieën, concerten, kamermuziek, liederen en het Duitse Requiem. Zijn werk is al decennia een vast onderdeel van de catalogi van grote klassieke platenlabels, en Decca is daarbij een van de belangrijkste namen.
Decca als platenlabel
Decca werd in 1929 in Londen opgericht en groeide uit tot een van de grootste klassieke labels ter wereld. Het bedrijf stond bekend om zijn technische kwaliteit en om de opnamen die het liet maken met toonaangevende orkesten en solisten. Veel Brahms-opnamen die op Decca verschenen, zijn daarom nog steeds gewild bij liefhebbers.
Brahms-opnamen op Decca
Het repertoire van Brahms omvat een breed scala aan werken. Denk aan de vier symfonieën, de pianoconcerten, het vioolconcert, de strijkkwartetten en de sonates voor viool en cello. Op Decca en de bijbehorende labels zijn veel van deze stukken opgenomen door dirigenten, pianisten en strijkers uit verschillende generaties. Uitvoeringen die in de jaren vijftig en zestig zijn gemaakt, worden vaak vergeleken met latere opnamen.
Waar let je op bij een Decca-uitgave?
- Het label en de persing: Oudere Decca-platen zijn vaak op vinyl verschenen met verschillende hoezen en perslabels. Dit bepaalt mede de waarde en het geluid.
- Opnamedatum en uitvoerenden: Dezelfde werken kunnen op meerdere momenten zijn opgenomen. Controleer welke dirigent of solist er speelt.
- Het boekje of de hoestekst: Die bevat vaak informatie over de opname en het programma.
- Heruitgaven: Veel opnamen zijn later op cd of in boxsets opnieuw uitgebracht, soms met gewijzigde remastering.
Meer lezen
Wie meer wil weten over andere Decca-opnamen uit de klassieke traditie, kan ook kijken naar de Bartók-opnamen van het Takács Kwartet op Decca. Voor een overzicht van andere platenlabels en hun uitgaven is de DG Gallery een nuttige aanvulling. Het verhaal van de romantische muziek wordt verder besproken op de pagina over Debussy, Fauré en Linn, die de overgang naar de nieuwe muziek van de twintigste eeuw laat zien.
