Scriabin, Abbado en Deutsche Grammophon

Deze pagina hoort bij het artikel over de laatromantiek. De afbeelding is bedoeld als illustratie en toont een verwijzing naar drie namen die in de muziekwereld samenkomen: de Russische componist Aleksandr Scriabin, de Italiaanse dirigent Claudio Abbado en het Duitse platenlabel Deutsche Grammophon, vaak afgekort tot DG.

Scriabin en de laatromantiek

Scriabin (1872-1915) werkte aan de overgang van de late romantiek naar de moderne muziek van de twintigste eeuw. In zijn vroege werk klinkt het pianistieke en zangerige idioom van Chopin, terwijl zijn latere werken steeds losser omgaan met traditionele toonaarden en harmonieën. Zijn symfonische werken en pianomuziek worden vaak genoemd als voorbeeld van een componist die de grenzen van het tonale denken opzocht.

Claudio Abbado en Deutsche Grammophon

Claudio Abbado (1933-2014) was een van de meest toonaangevende dirigenten van zijn generatie. Hij leidde onder meer de Wiener Philharmoniker, het Gustav Mahler Jugendorchester en het Lucerne Festival Orchestra, en nam in die context veel op voor Deutsche Grammophon. Het label, opgericht in 1898, staat bekend om zijn lange traditie van opnamen met grote orkesten en dirigenten, en om zijn gele logo.

Waarom deze combinatie interessant is

Opnamen van late-romantische en vroeg-moderne muziek door een dirigent als Abbado geven een beeld van hoe deze repertoire in de late twintigste eeuw werd gespeeld en opgenomen. Wie de laatromantiek verder wil verkennen, vindt in de catalogi van grote labels vaak een breed aanbod, van symfonieën tot orkestwerken en pianoconcerten.

Wilt u meer afbeeldingen van platenhoezen en labels bekijken, dan vindt u die in de DG Gallery. Op zoek naar een specifieke opname van Scriabin of een andere componist? Dan kunt u terecht bij Cd's gezocht. Voor het hoofdoverzicht van de site kunt u naar de startpagina.