A Audio en Muziek
Menu

Bruckner Symfonie nr. 5 – Nikolaus Harnoncourt

Deze liveopname van Bruckners Vijfde Symfonie met het Royal Concertgebouw Orchestra onder Nikolaus Harnoncourt valt vooral op door een zeer langzaam Adagio. De opname zelf krijgt lof.

Nikolaus Harnoncourt staat bekend om eigenzinnige interpretaties, en ook zijn live-opname van Bruckners Vijfde Symfonie met het Royal Concertgebouw Orchestra, uitgebracht op Blu-ray audio (RCO Live, RCO14106), past in dat beeld. Het gaat om een opname van ruim 67 minuten, in DDD-techniek.

Uitvoering en opname

Wie Harnoncourt en het Concertgebouworkest kent, weet dat zijn uitvoeringen zelden braaf klinken. Er zit meestal iets dwars in, en dat geldt ook hier. De technische kwaliteit van de opname wordt hoog gewaardeerd: die is helder en gedetailleerd. Over de uitvoering is het oordeel gematigder.

Het trage Adagio

Het meest opvallende punt is het Adagio, dat met de aanduiding <em>Sehr Langsam</em> wordt uitgevoerd in ongeveer 12 minuten en 30 seconden. Dat is opvallend kort. Harnoncourts eerdere opname met de Wiener Philharmoniker voor RCA duurde nog geen kwartier, al dezelfde tijd als Knappertsbusch hanteerde. Andere recente opnames, zoals die van Herbert Blomstedt, duren ruim 17 minuten. Het snelste Adagio dat in het overzicht wordt genoemd is van Järvi, met 11 minuten en 15 seconden.

De tempi van de overige delen komen grosso modo overeen met andere dirigenten, al klinkt er bij Harnoncourt ook een zekere gejaagdheid door. Alleen het Scherzo valt daar buiten. Voor veel luisteraders zal het Adagio het grootste struikelblok zijn: de spanning van dit deel verdwijnt bij zo’n hoog tempo en de sfeer van Bruckners langzame muziek komt moeilijk over.

Conclusie

Het oordeel is dat de opname technisch sterk is, maar dat de interpretatie van het Adagio weinig met Bruckner te maken lijkt te hebben, ook al is de bedoeling van Harnoncourt waarschijnlijk serieus. Wie geïnteresseerd is in deze symfonie in een afwijkende lezing, vindt hier een interessante opname. Wie een traditionele, meditatieve benadering zoekt, kan beter naar andere uitvoeringen kijken. Voor meer achtergrond over klassieke opnames en formats is de pagina over deze website een goed startpunt, en de startpagina biedt een overzicht van de recente berichten.

Bach – Cello Suites

Bach – Cello Suites

Bach schreef zijn Cello Suites als uiterste consequentie van zijn denken over kamermuziek voor één instrument. Deze recensie bespreekt een driedubbele vinyl-uitgave met een dynamische, jeugdige interpretatie.

Zimmermann – Requiem für einen jungen Dichter: cd-recensie

Een beschrijving van Bernd Alois Zimmermanns Requiem für einen jungen Dichter, een monumentaal werk met citaten en geluidsfragmenten uit de twintigste eeuw. Ook de opname van Holland Symfonia onder Bernhard Kontarsky wordt besproken.

Schumann: vioolconcert en tweede vioolsonate (cd-recensie)

Deze cd combineert Schumanns vioolconcert, een arrangement van zijn celloconcert, en zijn tweede vioolsonate in een passionele uitvoering. De opname krijgt van de recensent de hoogste waardering.

Stravinsky en de Ballets Russes: recensie van de Blu-ray

Een beoordeling van een Blu-ray met Stravinsky's balletten in hun oorspronkelijke setting, met aandacht voor de uitvoering, de reconstructie van Nijinsky's choreografie en de decors. Het geeft een beeld van hoe de premières van de Ballets Russes moeten zijn geweest.

Brahms: Strijkkwartet nr. 1 en Pianokwintet, cd-recensie

Een recensie van de cd met Brahms' Pianokwintet op. 34 en Strijkkwartet nr. 1, uitgevoerd door Quatuor Ebene met Akiko Yamamoto. De recensent prijst de intense interpretatie en de opnamekwaliteit.

Beethoven: The Piano Sonatas vol. VIII (opp. 109, 110 en 111)

Een cd-recensie van het achtste deel van Beethovens pianosonates, met de laatste drie sonates uitgevoerd door Andreas Schiff. De recensent prijst zowel de uitvoering als de opname.