Vioolsonates van César Franck
Deze pagina gaat over de vioolsonate in A-groot van César Franck, een van de bekendste werken voor viool en piano uit de late negentiende eeuw. Hij bevat ook een kort overzicht van de cd-recensie waarbij de afbeelding hoorde.
De vioolsonate in A-groot van de Franse componist César Franck (1822-1890) geldt als een van de belangrijkste werken uit de vioolliteratuur. Franck schreef het stuk in 1886 als huwelijkscadeau voor de violist Eugène Ysaÿe, en de première werd door Ysaÿe zelf gespeeld. Het werk is sindsdien een vaste waarde in het concertrepertoire en in de opnamecatalogus.
Opbouw en karakter
De sonate heeft vier delen. Het openingsdeel begint met een zachte, zwevende pianopartij die de sfeer meteen vastlegt. Het tweede deel is kort en heeft een wat grillig, scherts-achtig karakter. Het langzame derde deel is lyrisch en intiem, met een melodie die sterk gezongen wordt door de viool.
Het slotdeel is het meest opvallende. Franck gebruikt hier een canon: de viool en de piano nemen hetzelfde thema over, telkens een stukje later ingezet. Die imitatie geeft het deel een opbouw die steeds dichter en intenser wordt, tot een krachtig slot.
Let op bij het luisteren
- De balans tussen viool en piano is essentieel; een goede opname laat beide instrumenten gelijkwaardig klinken.
- In de canon van het slotdeel is het goed te horen hoe de stemmen elkaar afwisselen.
- Verschillende uitvoeringen verschillen sterk in tempo en warmte, vooral in het langzame deel.
Meer lezen op deze site
De cd-recensies van klassieke muziek op deze site bespreken regelmatig vioolrepertoire. Wie de sonate in een breder verband wil zien, kan kijken naar andere opnames van Franse en Hongaarse componisten, zoals de Debussy- en Fauré-opname of de Bartók-opname van het Takács-kwartet. Meer over de site zelf vindt u op de pagina Over deze website.
