Cayin VP-100-i: geïntegreerde buizenversterker
De Cayin VP-100-i is een geïntegreerde buizenversterker met KT88-eindbuizen die in triode of ultralineair (UL) kan werken. Deze bespreking behandelt bouw, klank en de keuze tussen de twee standen.
Bij het kiezen van een versterker komen al snel veel vragen aan bod: meerkanaals of stereo, geïntegreerd of gescheiden, buizen of transistors, push-pull of single ended, en luidsprekers met een hoog of laag rendement. Buizenversterkers zijn populair, maar ook een buizenversterker kan slecht klinken. Het concept alleen zegt dus weinig. Een buis heeft wel eigenschappen die een transistor niet heeft, en dat maakt de uitvoering van een specifiek apparaat belangrijk.
De Cayin VP-100-i is een Chinees merk dat al ruim tien jaar een goede naam heeft in onder meer de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Frankrijk. De versterker is geïntegreerd en kan kiezen tussen triodebedrijf (2 x 24 watt) en ultralineair bedrijf (2 x 50 watt). Tot ongeveer 2 x 15 watt werkt hij in klasse A. Er zijn vier KT88-eindbuizen in push-pull-schakeling, aangestuurd door vijf dubbeltriodes. De voorganger, de Ti88, had geen extra 6SN7 voor het stabiliseren van de voeding van de voorversterkertrappen; die is bij dit model nieuw.
De KT88 presteert in ultralineair bedrijf goed. De klank hangt echter ook sterk af van de instelling van de buizen, de kwaliteit van de uitgangstrafo's en de voeding. Ook de weerstanden, vooral rond de anode- en kathodezijde van de stuurbuis, beïnvloeden het geluid merkbaar.
Luisteren
Na een opwarmperiode van ongeveer een uur laat de VP-100-i een evenwichtige klankbalans horen, zeker in triodebedrijf. In ultralineair bedrijf klinkt het middenhoog wat sterker op de voorgrond. Dat komt vooral naar voren bij heldere opnamen, terwijl oudere opnamen en vroege remasters er vaak goed uitkomen.
De versterker valt op door zijn slagkracht en snelheid in de lage en middenregisters. Hij klinkt niet hard, ook niet bij scherpe geluiden zoals een mondharmonica. Daarnaast is er veel detail hoorbaar, zoals ademhaling, geschuifel en het omslaan van bladmuziek in live opnamen. Ook de ruimtelijke weergave is goed; de stereobreedte en de hoogte van het beeld zijn overtuigend, al weet een single-endedversterker dat op sommige opnamen nog iets breder en hoger neer te zetten.
Voor strijkers gaf de triodestand de voorkeur. De UL-stand heeft meer 'snap', wat bij sommige opnamen te veel kan zijn. Welke stand het beste klinkt, hangt af van de gebruikte buizen en de afstelling.
Conclusie
De VP-100-i is geen goedkope versterker, maar hij is stevig gebouwd en ziet er verzorgd uit. Er zijn vergelijkbare buizenversterkers met een vergelijkbaar vermogen die goedkoper zijn, ook binnen het eigen assortiment van Cayin. Het apparaat onderscheidt zich vooral door de afwerking en de klank.
Een belangrijke vraag voor een koper is of het vermogen nodig is. Luidsprekers met een laag rendement, onder de 90 dB, hebben veel vermogen nodig om goed te klinken. Met een zuinige luidspreker heeft een kleinere versterker al voldoende. Meer informatie over opnamen die bij deze bespreking werden gebruikt, vindt u op de pagina over Bartók, en op de startpagina vindt u meer artikelen over audio en klassieke muziek.
