Recensies uit maart 2019
Dit archiefoverzicht bevat twee recensies uit maart 2019 van klassieke opnames. Het gaat om Messiaens kwartet voor het einde der tijden en de tweede en derde symfonie van Prokofjev.
Dit overzicht bevat de klassieke cd-recensies die in maart 2019 op de site verschenen. Beide opnames kregen een waardering van 8.
Messiaen: Quatuor pour la fin du temps
Het kwartet van Olivier Messiaen valt op door zijn ongebruikelijke bezetting: klarinet, cello, viool en piano. Messiaen schreef het in 1941 in het Duitse krijgsgevangenenkamp Stalag VIII in Görlitz, waar hij sinds 1940 was geïnterneerd. De première vond plaats onder zware omstandigheden, in de winterkou en op deels beschadigde instrumenten. De titel en het citaat uit de Openbaring van Johannes in de partituur verwijzen naar het einde van de tijd.
De recensent vindt vooral de delen 5 en 8 bepalend. In het eerste is het celspel van Torleif Thedéen opvallend, terwijl het slotdeel een lange vioolmeditatie is die langzaam naar het hoogste register opstijgt. Janine Jansen speelt dit deel met veel gevoel voor de diepe religieuze lading van het werk. De opname wordt niet gezien als het definitieve woord over dit stuk, maar wel als een welkome aanvulling.
Uitvoerenden: Martin Fröst (klarinet), Lucas Debargue (piano), Janine Jansen (viool) en Torleif Thedéen (cello).
Prokofjev: Symfonieën 2 en 3
Prokofjev bleef, op een verblijf van veertien jaar in het Westen na, in zijn geboorteland en werd zo een belangrijke componist van de symfonie in de Sovjet-Unie. Zijn tweede symfonie, ook bekend als „IJzer en Staal“, staat ver af van de eerste. Het werk leunt op het vormschema van Beethovens pianosonate op. 111, bestaat uit variaties met een gecompliceerde ritmiek en komt dicht bij de atonaliteit.
Dirigent Vladimir Jurowski, met het State Academic Symphony Orchestra of Russia, beheerst de complexe materie volgens de recensent goed en kiest overtuigende tempi. Toch blijft een eerdere opname onder Rostropovitsj de favoriet, vooral vanwege de rubato en het vloeiendere verloop. Bij de derde symfonie staan Abbado en Chailly sterk op de lijst, maar Jurowski bouwt ook hier goed naar de climaxen toe.
De opname van Pentatone wordt geprezen om het brede stereobeeld, de goede klankbalans en de vele details.
Zie ook de toelichting over deze website of ga terug naar de startpagina om meer recensies en klassieke muziek te ontdekken.
