Mei 2015
Het archief van mei 2015 bevat drie cd-recensies: vroege orkestwerken van Bartók, onbekende Bruckner-bewerkingen en Schumann-variaties op een hammerklavier.
Dit overzicht bevat de cd-besprekingen die in mei 2015 op de site zijn geplaatst. Elke recensie geeft aan hoe de uitvoering en de opname beoordeeld werden.
Bartók: Kossuth, Two Portraits, Suite nr. 1
Deze uitgave van Naxos bevat werken uit de jonge jaren van Béla Bartók, toen hij nog sterk onder de indruk was van de symfonische gedichten van Richard Strauss. Het Buffalo Philharmonic Orchestra speelt onder leiding van JoAnn Falletta, met violist Michael Ludwig in de Two Portraits. De recensent vindt dat deze vroege stukken ten onrechte vaak worden afgedaan als ‘slechts’ vroeg werk. Ze zijn goed gebouwd en boeiend, al halen ze het niet bij later werk als het Concert voor Orkest. Kossuth, over de Hongaarse opstand van 1848, wordt niet vaak opgenomen, en deze live-registratie valt positief op. Uitvoering en opname krijgen beide vier sterren.
Bruckner: Bruckner unknown
Met deze cd van Preiser Records worden stukken van Anton Bruckner uitgebracht die weinig bekend zijn. Het gaat om een schets van een symfonie in B groot, de oorspronkelijke versie van het Adagio en Scherzo uit de Eerste Symfonie, een vroeg trio uit het Scherzo van de Negende en de eerdere versie van het Christus factus est. Ook is er een fragment van de Finale van de Negende opgenomen. Ricardo Luna heeft de werken bewerkt voor kamerensembles, en juist die bewerking maakt het luisteren lastig voor wie de orkestrale versies kent. Ook de akoestiek werkt de muzikale pauzes, een belangrijk stijlmiddel van Bruckner, tegen. De recensent acht de cd vooral interessant voor verzamelaars en minder geschikt als introductie tot Bruckners muziek. Uitvoering: drie sterren. Opname: twee sterren.
Schumann: Variationen & Fantasiestücke
Andreas Staier vervolgt zijn serie met kamermuziek van Robert Schumann met dit derde deel, uitgebracht door Harmonia Mundi. Het programma opent met de Abegg-variaties, Schumanns opus 1, en eindigt met de Geistervariaties, zijn laatste werk, dat pas na zijn dood werd gepubliceerd en zelden wordt uitgevoerd. Daartussen staan de Fantasiestücke. De recensent noemt de Geistervariaties wisselvallig, maar wijst op de vierde variatie als typisch Schumann met een harmonische diepte die naar de nieuwe tijd wijst. De opname is gemaakt op een Ehard-pianoforte uit 1837, dat warm klinkt. Bij enkele passages in opus 111 en de eerste variatie vallen wel onvolkomenheden van het instrument op. Uitvoering: vier sterren. Opname: drie sterren.
Bekijk ook de recensies van april 2015 of de recensies van juni 2015. Wie op zoek is naar specifieke platen, kan terecht bij cd's te koop.
