A Audio en Muziek
Menu

Cd-recensies september 2012

In september 2012 besprak Audio en Muziek drie cd's met werk van Saint-Saëns, Bartók en Fauré. Elke recensie beoordeelt de uitvoering en de opname apart.

Deze pagina geeft een overzicht van de cd-recensies die in september 2012 verschenen. Elke bespreking beoordeelt de uitvoering en de opname apart, op een schaal van vijf sterren.

Recensies

Saint-Saëns: La Muse et le Poète

Dit ONYX-album combineert het eerste celloconcert met het weinig opgenomen La Muse et le Poète en de eerste symfonie. Het celloconcert is al in veel uitvoeringen verkrijgbaar, maar de recensent vindt de andere twee werken minder overtuigend. La Muse et le Poète begon als trio voor viool, cello en piano. Saint-Saëns, toen 73 jaar oud, bewerkte de pianopartij snel voor orkest. Hij schreef het werk in Luxor om de Franse winter te ontvluchten. De première in 1910 had Eugène Ysaÿe als solist. Augustin Dumay en Pavel Gomziakov maken van hun solopartijen een gesprek, zoals de componist bedoelde. De opname is gedetailleerd, al klinkt het middenhoog wat overbelicht. Oordeel: uitvoering vier sterren, opname drie sterren.

Bartók: Complete works for violin, deel 2

Op dit deel staan de Sonate voor solo viool en de 44 duo's voor twee violen. Yehudi Menuhin gaf de sonate in opdracht, en het werk vraagt om grote vurigheid. De recensent mist die in de eerste twee delen, waar de Chaconne en de Fuga te traag en ingetogen klinken. Het derde deel en het slot zijn levendiger, maar nog steeds niet opwindend genoeg. Over de opname is de recensent positief. Voor de duo's noemt hij de Naxos-uitgave met Gyorgy Pauk een betere keuze. Ook de opname van Vilde Frang bij EMI, die een Edison won, wordt aanbevolen. Oordeel: uitvoering één ster, opname vier sterren.

Fauré: Wagner

Deze cd van ZigZag Territoires bevat de suite Pelléas et Mélisande, een aantal mélodies, de Élégie en de Siegfried-Idyll. Het orkest is het Orchestre de l'Opéra de Rouen onder leiding van Oswald Sallaberger, met Karine Deshayes en François Salque als solisten. Fauré streefde bewust naar intimiteit en rust en vermeed scherpe contrasten. Daardoor past zijn muziek beter bij de kamermuziek dan bij de opera, wat het zinvol maakt om hem naast Wagner te plaatsen. De Sicilienne uit 1893 en de Élégie in de orkestversie worden geprezen. De Siegfried-Idyll sluit de cd af. De opname laat mooie kleuren horen maar klinkt wat droog. Oordeel: uitvoering vijf sterren, opname vier sterren. De recensent noemt de cd een absolute aanrader.

Meer lezen

Bekijk de recensies van de maand ervoor op augustus 2012 of die van de maand erna op oktober 2012. Op de startpagina vindt u de nieuwste berichten. Meer over de achtergrond van deze site staat op de pagina over deze website.