Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

FAURE WAGNER

Saturday, September 1st, 2012

FAURE WAGNER
Pelléas et Mélisande Mélodies Élégie Siegfried-Idyll
Orchestre De L’Opera De Rouen Haute Normandie Oswald Sallaberger Karine Deshayes François Salque
ZigZag Territoires ZZT300 DDD 58.48

Uitvoering/opname *****/****

Het streven om van Wagner en bij uitbreiding de Romantiek los te komen, is in Faure’s muziek gemakkelijk te herkennen. Hij schuwt de scherpe en felle contrasten consequent. Zelfs in zijn grote werken blijft Faure een meester in de intimiteit, die immer de verstilling nastreeft. Dat maakt hem minder geschikt voor de Opera in tegenstelling tot Richard Wagner, maar wel uitermate geëigend voor de kamermuziek. Daarom is deze koppeling ook zo interessant. Ook zijn suite Pelléas et Mélisande op de symbolistische teksten Maeterlinck, ademt primair een atmosfeer van fijnzinnigheid en rust. Het is de mijmering in vooral het eerste deel, dat ons zo treft. Hij breidde deze suite uit met de innemende Sicilienne. Een stuk uit 1893 dat – schitterend in zijn eenvoud – komt uit een onafgemaakt project voor Molières Le Bougeois gentilhomme. De Élégie – hier in de orkestversie – is een juweel. Met de Siegfried-Idyll, geschreven naar aanleiding van de eerste verjaardag voor Cosima als Wagners wettige echtgenoot, besluit deze cd. Ook hier ontlokt Sallaberger veel kleur en finesse van het orkest. Het Franse ZigZag is in staat om regelmatig met een verassend product te komen. Ook nu weer. De opname ontbloot prachtige tinten, maar is wat aan de droge kant. Absolute aanrader.

Emile Stoffels
Luister 684

Poulenc – Concert voor 2 piano’s

Wednesday, September 21st, 2011

POULENC
Concerto pour deux pianos et orchestre Concert Champêtre Suite Française
Anima Eterna Brugge Jos van Immerseel
Zig Zag ZZT110403 DDD 58’

Uitvoering/Registratie *****/*****

Poulencs muziek heeft nog steeds een bepaalde frisheid. Dat geldt zeker voor het concert voor twee piano’s uit 1932. Opvallend is de Balinese gamelanmuziek invloed bij tijde, maar ook horen we Prokofiev en Ravel duidelijk doorklinken. Van Immerseel treedt zelf op als solist in dit dubbelconcert, samen met Claire Chevallier op twee Erard concertvleugel. Poulenc speelde hier zelf ook vaak mee. Interessant is uiteraard een vergelijk met die van Duchable en Collard onder James Conlon op Erato. Hier zitten de twee solisten uit elkaar, terwijl op deze opname de solisten met de ruggen tegen elkaar aan zitten en daarmee in het midden van het stereobeeld. Duchable en Collard spelen wat meer kwikzilverachtig, maar op de Zig Zag opname is wat meer profiel te horen. Het Concert Champêtre en de Suite Française, profiteren wellicht nog het meest van Immerseels authentieke inzichten. Ik zou het niet zonder de Erato uitvoering willen doen, maar voor wat betreft de opname is er geen discussie mogelijk: deze is een openbaring. Alles is hoorbaar en realistisch, met een diepte perspectief die we niet vaak tegenkomen. Het slagwerk en vooral de castagnetten zijn haarscherp te lokaliseren en de grote trom heeft overvloedige substantie. De akoestiek is werkelijk voelbaar. Prachtige productie.

Emile Stoffels
Luister 677