Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Sonus Faber Venere 1.5 – de kleine verleider

Thursday, April 25th, 2013

Sonus Faber Venere 1.5 – de kleine verleider

Mijn eerste kennismaking met het Italiaanse Sonus Faber, was met de revolutionaire Electa Amator. Een prachtig uitziend en klinkend ontwerp. Diezelfde combinatie vinden we ook weer bij de Venere 1.5 monitor luidspreker terug. Het programma zal uiteindelijk 6 modellen omvatten. Drie zijn er reeds beschikbaar, waaronder de hier besproken Venere 1.5 en de duurdere 2.5.

Eenmaal uitgepakt werd weer duidelijk hoe netjes en strak deze weergevers eruit zien. Een lust voor het oog zijn deze boxen door het ontwerp, dat ook nog een technisch doel dient: het onderdrukken van ongewenste interne resonanties. Functionaliteit en schoonheid sluiten elkaar dus niet noodzakelijkerwijs uit. Mooi afgewerkt zijn ook de stands, die eenvoudig versteld kunnen worden.

Mode

Er is niets veranderlijks dan een mens. We ondervinden regelmatig dat niet alleen onze persoonlijke voorkeur, maar ook de collectieve smaak in de loop der tijd verandert. Wat voor pakweg 15 jaar geleden nog beoordeeld werd als dynamisch, gedetailleerd en open, kan in onze tijd zo maar worden aangemerkt als steriel, koud en afstandelijk. Dat kan in geen geval over de geluidspresentatie van de Venere’s, gezegd worden. Neen, eerder innemend, betrokken en verleidelijk; zoals duidelijk zou blijken…

Luisteren

Ik trapte af met Murcofs Martes om te kijken hoe de Venere’s reageerden op impulsrijke muziek. Verrassend snel en open werd track 3 weergegeven, zonder uit de bocht te vliegen. Berlioz’ Fantastique klonk opvallend gelaagd, waarbij de verschillende timbres gemakkelijk te onderscheiden bleven. Dat rijke kleurenpalet, viel evenzeer op bij Poulenc. Ook de percussie in Bartoks pianoconcert, klonk correct en natuurlijk. Bij dit alles, viel het diepe en relatief precieze stereobeeld op. Bovendien deden de Venere’s het mijn inziens belangrijkste aspect ook goed: de algemene klankbalans. Ofschoon ik daarvoor wat meer aan de slag moest. Opvallend was hoe de Venere’s reageerden op verplaatsingen in de luisterruimte. Aanvankelijk was de hoeveelheid laag en sub-laag ietwat onderbelicht, maar dat was snel verholpen door de speakers een halve meter naar achteren te plaatsen. Dit ging wel ten koste van wat resolutie, maar de klankbalans was nu aanzienlijk verbeterd. De beste resultaten behaalde ik uiteindelijk door de speakers 1.20 van de achterwand en 1.50 meter van de zijwanden te plaatsen, met een lichte indraaiing van ca. 15 graden. Een krachtige versterker is wel een voorwaarde om de Venere’s volledig te laten stralen. Maar dan zijn dit ook absolute droomspeakers in hun prijsklasse.

Etherische warmte

Alles overziend een prachtige weergever, die niet bedoeld is om opnames en andere componenten in de audioketen te fileren. In tegendeel, dit zijn luidsprekers die – na een dag hard werken in deze lawaaimaatschappij – ons eenvoudig laten genieten van muziek. De Venere’s leveren meer dan ze kosten en hun etherische warmte zal mij nog lang bijblijven…

Emile Stoffels
Luister Magazine

Gebruikte apparatuur:
ModWright SLW 9.0 SE Signature voorversterker;
ModWight KWA 100 SE eindversterker;
Marantz 7001 SACD speler;
Siltech Interlinks en luidsprekerkabels;
NordOst voedingskabels

Gebruikte software:
Berlioz – Symphonie Fantastique, Davis; Philips
Murcof – Martes; Leaf Label
Bartok – Pianoconcerten, Pollini/Abbado; DG
Schoenberg Berg Webern – Vienna, Dorati; Mercury
Poulenc – Jos van Immerseel;
Zig Zag

Prijzen (per paar):
Venere 1.5, stand model € 1.150,00 per paar
Stands voor Venere 1.5            € 450,00 per paar
Verkrijgbaar in de kleuren piano zwart en wit

Informatie:
Website importeur en (BeNeLux) dealers: www.durob.nl

Poulenc – Concert voor 2 piano’s

Wednesday, September 21st, 2011

POULENC
Concerto pour deux pianos et orchestre Concert Champêtre Suite Française
Anima Eterna Brugge Jos van Immerseel
Zig Zag ZZT110403 DDD 58’

Uitvoering/Registratie *****/*****

Poulencs muziek heeft nog steeds een bepaalde frisheid. Dat geldt zeker voor het concert voor twee piano’s uit 1932. Opvallend is de Balinese gamelanmuziek invloed bij tijde, maar ook horen we Prokofiev en Ravel duidelijk doorklinken. Van Immerseel treedt zelf op als solist in dit dubbelconcert, samen met Claire Chevallier op twee Erard concertvleugel. Poulenc speelde hier zelf ook vaak mee. Interessant is uiteraard een vergelijk met die van Duchable en Collard onder James Conlon op Erato. Hier zitten de twee solisten uit elkaar, terwijl op deze opname de solisten met de ruggen tegen elkaar aan zitten en daarmee in het midden van het stereobeeld. Duchable en Collard spelen wat meer kwikzilverachtig, maar op de Zig Zag opname is wat meer profiel te horen. Het Concert Champêtre en de Suite Française, profiteren wellicht nog het meest van Immerseels authentieke inzichten. Ik zou het niet zonder de Erato uitvoering willen doen, maar voor wat betreft de opname is er geen discussie mogelijk: deze is een openbaring. Alles is hoorbaar en realistisch, met een diepte perspectief die we niet vaak tegenkomen. Het slagwerk en vooral de castagnetten zijn haarscherp te lokaliseren en de grote trom heeft overvloedige substantie. De akoestiek is werkelijk voelbaar. Prachtige productie.

Emile Stoffels
Luister 677

JANACEK Pieces pour Piano

Tuesday, December 21st, 2010

JANACEK
Pieces pour Piano
Helene Couvert piano
Zig-Zag ZZT080902 speeltijd 68’

Uitvoering **** / Opname ***

Van Janacek, horen we hier dromerige, mijmerende en enigszins toegankelijke muziek die een totaal andere indruk achterlaat dan zijn andere kamermuziek. Vooral zijn vurige strijkkwartetten, waarin de Tsjechische meester een stuk ongenaakbaarder is. Wat direct weer opvalt, is de aangeboren muzikaliteit van deze uitermate originele componist. En het blijkt andermaal dat het nationalisme uit die tijd een rijke voedingsbodem is geweest. Zo is de sonate uit 1905 ontstaan ten tijde van een Tsjechische demonstratie waarin Janacek zelf meeliep voor de oprichting van een universiteit in Moravië, waarbij een arbeider het leven verloor. De compositie had het bijna ook niet overleefd in een vlaag van zelfkritiek. Hoewel deze cd ontegenzeggelijk charmante en bij vlagen meeslepende muziek bevat en het innemend wordt uitgevoerd door Couvert, meen ik echter dan het belang van deze zilveren schijf niet heel erg groot is. Er is redelijk wat galm hoorbaar, wat op den duur gaat storen.

Emíle Stoffels
Luister 660