Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

SCHNITTKE – 3rd Symphony

Sunday, January 10th, 2016

Schnittke Pentatone259SCHNITTKE
3rd Symphony
Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin • Vladimir Jurowski
Pentatone SACD DDD 52.16

Uitvoering **** | Opname *****

De derde Symfonie van Alfred Schnittke uit 1981, beleefde in hetzelfde jaar z’n première onder Kurt Masur en het Leipzig Gewandhausorchester. Yuri Bashmet zei heel treffend het volgende, over Schnittkes werk: “they call his music polystylistic, when they don’t like it. It’s only Alfred’s language…” Maar niet alleen stilistisch. Schnittke maakte bij het componeren, ook veelvuldig gebruik van de initialen van grote componisten: Bach, Handel, Mozart, Schonberg, Stockhausen en Hans Werner Henze. De opening doet sterk denken aan die van de Wagners Rheingold en de Alpensymfonie van Richard Strauss. Het tweede deel, is behoorlijk contrastrijk: het begint licht en briljant, waarna het verandert in een groots drama. Ook vinden we op diverse plekken, citaten van Mozarts sonates. Het laatste deel, het adagio, is qua taal en atmosfeer, meer in de trant van Mahler. Dit is muziek die men moet ondergaan; waar men in ondergedompeld moet worden en het liefst live. Er zijn veel goede dingen te zeggen over de directie. Maar een is er toch dat Jurowski de kunst verstaat, het kruit niet te snel te verschieten. Aan de opname zal het evenmin liggen: die is fenomenaal. Het kerkorgel is overigens op een andere locatie opgenomen, maar toch mooi geïntegreerd in de opname. Een belevenis!

Emile Stoffels
Luister Magazine

RCO EDITIONS Nr. 4 – DE ZWERVENDE ZIEL

Monday, October 6th, 2014

RACHMANINOFF
Pianoconcert Nr. 3 in D Mineur, op. 30
Dirigent, Vladimir Jurowski • Solist, Alexander Gavrylyuk
RCO Editions, Editie 4

Uitvoering / Opname ***** / *****

Er is weleens beweerd dat internet de grootste revolutie is sinds de boekdrukkunst. In deze tijd van social media, iPads, enzovoort, heeft de techniek een enorme vlucht genomen en de wereld kleiner gemaakt. Om fijnproevers op hun wenken te bedienen heeft het RCO een gratis iPad applicatie ontwikkeld, voor recente opnames van het Koninklijk Concertgebouworkest met daar omheen tal van interessante artikelen, commentaren en interviews. Het RCO zal dan ook elke twee maanden een nieuwe betaalde uitgave van RCO Editions uitbrengen. Deze recensie behandelt Editie nummer 4, met als middelpunt het derde pianoconcert van Rachmaninoff. Solist Gavrylyuk stelt in zijn commentaar, dat met name de opening niet al the romantisch moet worden uitgevoerd. Dat doet hij dan ook niet, wat resulteert in een buitengewoon vloeiende aanpak. Alles lijkt met verbazingwekkend gemak uit zijn vingers te stromen. Erg interessant is uiteraard de mogelijkheid om naast de uitvoering, op een tweede scherm synchroon de commentaren en bespiegelingen van de solist te volgen. Er is zelfs een derde scherm waarin maat voor maat beschreven wordt, waar we nu eigenlijk precies naar luisteren. Een beschrijving van melodie, harmonie en ritme. Erg leuk is ook de video “Mythen en Legenden” die onder andere gaat over de Ampico (afk van American Piano Company) uit de jaren 20 van de vorige eeuw, die – zonder te willen vloeken in de kerk – veel weg heeft van de pianola. De Ampico was eigenlijk een opname apparaat maar dan voor piano en sloeg de gegevens op, op een rol. Rachmaninoff was een van de componisten die voor de Ampico opnam. Het enthousiasme waarmee Geoffrey Douglas Madge hier over vertelt, is aanstekelijk en geeft inderdaad het gevoel dat de meester nog steeds aan het spelen is. Verder is er – naast de video’s – nog een aantal boeiende essays. Enfin, teveel om hier te noemen en ik raad de liefhebber dan ook aan, het zelf allemaal te gaan ontdekken. Het wordt pas echt leuk met Apple TV. Door deze mediaspeler kan de registratie gestreamed worden naar de TV, al dan niet in hoge resolutie. Het is dan in dat geval mogelijk om bijvoorbeeld de commentaren van de solist op de iPad te zien en het concert op de televisie. Wat een absolute verrijking is. De app werkt vlekkeloos en het beeld is gestoken scherp. Ervan uitgaande, dat er dan wel een HD TV wordt gebruikt. Ik ben in elk geval helemaal om.

Emile Stoffels
Luister Magazine 700

PROKOFIEV SCHÖNBERG SCHUBERT

Wednesday, May 15th, 2013

PROKOFIEV SCHÖNBERG SCHUBERT
Boris Brovtsyn, Itamar Golan, Janine Jansen
London Philharmonic Orchestra, Vladimir Jurowski

Decca 2 CD 00289 4806687 DDD 80:12/78:20

Uitvoering/opname ****/****

Decca komt hier met een boeiend programma over twee cd’s, waarvan een geheel is gewijd aan Sergei Prokofiev. Op de andere cd vinden we Schuberts strijkkwintet in C, D.956 en Schonbergs Verklärte Nacht in de oorspronkelijke sextet uitvoering. Om te beginnen Prokofievs vioolconcert nr. 2. De opening is werkelijk adembenemend. Janssen trekt ons vanaf de eerste noot in de muziek. Ik heb dat zelden zo gehoord, in de opnames die ik ken. Diezelfde spanning horen we ook in de dubbel sonate. Dan de eerste vioolsonate Op. 80. Over de noodzakelijkheid van dit stuk kunnen we kort zijn: het is een van de beste kamerstukken uit de 20ste eeuw. Hier hoor ik helaas niet die doorleving, bezonkenheid en spanning, die ik ervaar bij Mintz/Bronfman of Kremer/Argerich; beide op DG. En als het hoogtepunt aanbreekt in het vierde deel, wanneer er teruggegrepen wordt op het pizzicato thema van het eerste deel, gaat het mij te snel en heeft het voor mijn gevoel te weinig drama. Ook ben ik hier niet zo te spreken over de balans tussen de twee instrumenten. De piano is mijns inziens (veel) te luid. Niettemin valt er in z’n geheel veel te genieten op deze dubbel cd en de opname is voortreffelijk.

Emile Stoffels
Luister 689

BRAHMS Symphonies No 1 & No. 2

Sunday, December 19th, 2010

BRAHMS
Symphony No 1 symphony No. 2
London Philharmonic Orchestra Vladimir Jurowski
LPO-0043 DDD 44’/42’

Uitvoering *** / Registratie ***

Over de achtergrond van met name de eerste symfonie van Johannes Brahms is al genoeg gezegd en geschreven en over het aantal uitvoeringen en opnames mogen we bepaald ook niet klagen. Aanvankelijk was ik van mening dat we te maken hadden met de zoveelste en dus een volslagen overbodige uitgave van de Brahms symfonieën. Hoeveel overbodige symfonieën cycli hebben we immers al niet gehad van bijvoorbeeld Beethoven en Mahler? De snelle opening – het sostenuto – van de eerste, hielp daarin dan ook bepaald niet mee. MAAR…na herhaald luisteren is daar toch enigszins verandering in gekomen. Ondanks de snelle tempi, blijft Jurowski toch subtiel – ook in de andere delen – en doet bij tijden zowaar aan de prille stereo opname met van Beinum denken. Alles overziend is dit zeker geen slechte opname, maar de eerlijkheid gebiedt toch te zeggen dat er al zoveel uitstekende opnames bestaan. Deze moderne opname is mooi droog en bezit enige glans.

Emile Stoffels
Luister 668