Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

PROKOFIEV • KABALEVSKY

Sunday, November 15th, 2015

Prok Elschenbroich Onyx252PROKOFIEV • KABALEVSKY
Leonard Elschenbroich, cello
Alexei Grynyuk & Petr Limonov (pianos)
Netherlands Philharmonic Orchestra, Andrew Litton
ONYX 4122 DDD 67’52

Uitvoering **** | Opname ****

Litton vindt Kabalevsky’s tweede cello concert uit 1966 blijkbaar erg belangrijk, want dit is de tweede keer dat hij het opneemt: eerst voor Virgin en nu dus voor Onyx met Leonard Elschenbroich. En gelijk heeft hij. Dit is een formidabel werk dat een vaste plaats verdient binnen het cello repertoire. Het is een donker maar gepassioneerd werk, met zangerige melodielijnen. De zeggingskracht weet Elschenbroich dan ook haarfijn over te brengen. Men heeft echt het idee dat het zo moet en niet anders. De live opname in het Concertgebouw Amsterdam is van de hoogste standaard. Prokofiev’s late Cello Sonate is gecomponeerd in 1949. Dit was geen gemakkelijke periode voor Prokofiev. Zijn gezondheid was niet al te best en daarmee ook z’n mentale weerbaarheid. Bovendien was zijn vrouw gevangengenomen en hijzelf uit de gratie gevallen bij Stalin. Ook zijn werk werd in de ban gedaan. Sviatoslav Richter en Rostropovich – voor wie het is geschreven – hielpen Prokofiev door deze nachtmerrie heen en gaven de première in 1950. Dit is een volslagen andere Prokofiev dan we gewend zijn. Relatief eenvoudiger in z’n harmonie en ritmiek, maar daar voor in de plaats veel lyrische en melodische momenten. De cd wordt opgevuld met mooie arrangementen van Limonov en Rostropovich. Aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister Magazine 705

RITE STRAVINSKY REVUELTAS

Sunday, December 19th, 2010

RITE STRAVINSKY REVUELTAS
Simón Bolívar Youth Orchestra of Venezuela
Gustavo Dudamel
DG 00289 477 8775 DDD 64’

Uitvoering/Registratie *****/*****

Er zijn zo van die opnamen waar men vrijwel direct het idee heeft dat het raak is. Dat is hier het geval, met een Le Sacre die onder ware hoogspanning staat. Wat is dit een opwindende uitvoering! Hier horen we inderdaad Höwelers omschrijving van de uitwerking van ‘de kiemkracht, die rotsen laat splijten door zaad’. De overgang van de Les Augures printaniers — Danses des adolescentes naar het Jeu du rapt bijvoorbeeld, is adembenemend. Maar ook de Rondes printanières snijdt door de ziel. Tot nu toe waren Boulez op CBS, Davis op Philips en Nagano op Virgin mijn toetsstenen. Dat zijn ze nog steeds. Maar deze drieste jongeman, die in mei 2009 nog debuteerde bij het Koninklijk Concertgebouworkest, klopt toch nadrukkelijk op de deur. De koppeling met de oorspronkelijk voor filmmuziek bedoelde Nacht van de Maya’s, is een interessante. Ben zeer benieuwd hoe hij bijvoorbeeld de Scytische suite van Prokofiev zou doen. De opname is groot, diep en doortekenend.

Emile Stoffels
Luister 669