Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

LIGETI Lontano • Violin concerto • Atmosphéres • San Fransisco Polyphony

Wednesday, March 5th, 2014

LIGETI
Lontano • Violin concerto • Atmosphéres • San Fransisco Polyphony
Finnish Radio Symphony Orchestra • Hannu Lintu • Benjamin Schmid, violin
Odine ODE 1213-2 DDD 68’22

Uitvoering / Opname **** / ****

In György Ligeti’s vijfdelige vioolconcert (het begon als een driedelig werk), wordt gebruik gemaakt van de ocarina. Dit is een fluit van keramiek of klei en bestaat al 12000 jaar in diverse culturen. Verder schrijft de partituur voor dat een viool en altviool uit het ensemble, afwijkend gestemd zijn t.o.v. de rest. Het concert is in tegenstelling tot veel van Ligeti’s werken vrij slank qua instrumentarium en is dan wellicht op deze cd het meest ongewone werk. Het meest gefascineerd echter werd ik weer door het Lontano uit 1967 en het Atmosphéres uit 1961, dat voor een immens orkest (maar zonder slagwerk) is geschreven. Atmosphéres is gebruikt voor Stanley Kubrick’s film “2001: A Space Odyssey” uit 1968, maar het stuk is een film op zich. Ook hier werd ik weer gegrepen door het sublieme dat Ligeti in zijn composities legt. Het is ongenaakbare, angstwekkende en buitengewoon spannende muziek. En dat is precies wat Lintu en de zijnen weten over te brengen. Hun voordracht, komt op deze opname dan ook bijna fysiek tot ons. Hoe deze uitvoering zich verhoudt tot andere die in de loop der tijd met mondjesmaat zijn verschenen, is lastig te zeggen. Niettemin, is dit een zeer overtuigende opname.

Emile Stoffels
Luister Magazine 696

BRITTEN – Violin Concerto; Double Concerto; Lachrymae

Friday, July 27th, 2012

BRITTEN
Violin Concerto Double Concerto Lachrymae
Anthony Marwood Lawrence Power BBC Scottish Sumphony Orchestra Ilan Volkov
Hyperion CDA 67801 DDD 64’16

Uitvoering/opname ****/***

Directe aanleiding en inspiratie was onder andere Brittens aanwezigheid bij de première van Bergs vioolconcert in Barcelona. Britten herzag het werk in 1950, 1958 en 1965. Welke versie hier gespeeld wordt, blijkt niet duidelijk uit het boekje. Hoe dan ook: Marwoods vertolking getuigt ontegenzeggelijk van visie, maar heeft niet de zeggingskracht van Lubotsky. Noch zoekt hij de uithoeken van dit werk op, zoals Zimmermann dat deed. Deze aanpak laat meer licht horen, waar die van de anderen meer impact en drama hebben. Het dubbelconcert in B mineur uit 1932 wordt niet vaak uitgevoerd of opgenomen. Het is een jeugdig werk dat niet uitgesproken concertant aandoet. Geen opvallende rol voor de viool of alt dus. Het prachtige Lachrymae uit 1950 op een lied van Dowland, was oorspronkelijk voor altviool en piano. De pianopartij werd echter vlak voor Brittens dood in 1976 omgeschreven tot strijkorkest. De met een Edison genomineerde uitvoering van Zimmermann op Sony blijft mijn voorkeur behouden en niet te vergeten de klassieke opname door Lubotsky op Decca onder de componist. Echter deze schijf is toch aantrekkelijk door de toevoeging van het dubbelconcert en het Lachrymae. De mooie cover van Richard Smiths ‘Sunset over Sea’, maakt deze Hyperion cd tot iets begerenswaardigs.

Emile Stoffels
Luister 683

KHACHATURIAN Violin Concerto Concerto-Rhapsody

Tuesday, December 21st, 2010

KHACHATURIAN
Violin Concerto Concerto-Rhapsody
Nicolas Koeckert Violin
Royal Philharmonic Orchestra José Serebrier
Naxos 8570988 DDD 64′

Uitvoering ****/ Opname ***

Khachaturian’s vioolconcert is een van zijn meest geslaagde werken. Deze opname is zeker welkom al missen we de vurigheid van Szeryng op Mercury. Wat deze cd aantrekkelijk maakt, is de koppeling met de concert-rapsodie voor viool. Een dergelijke vorm komen we niet vaak tegen en is wel bijzonder gekozen. Het stuk komt uit een serie van drie: de meester uit Armenië schreef er namelijk ook een voor cello en piano. Een rapsodische vorm schenkt de componist weliswaar meer vrijheid, maar dat wil niet zeggen dat de compositie daar noodzakelijkerwijs beter van wordt. Kunst immers betekent beperking. Anderzijds geeft het een toondichter de gelegenheid (meer) materiaal te gebruiken en is er wellicht ook meer speelruimte de ruwe materie der folklore te verwerken. Het is een veelkleurig stuk geworden. Ofschoon zijn vioolconcert misschien wat beter geslaagd is, valt er veel in te horen en te ontdekken. De opname is echter te braaf voor dit zwierige idioom.

Emíle Stoffels
Luister 662