Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

Bartok – Complete works for violin Vol. 2

Monday, September 10th, 2012

BARTOK
Complete works for violin Vol. 2
Sonata for solo violin 44 Duos for two violins
Antal Zalai Valery Oistrakh
Brilliant Classics 9270

Uitvoering/opname */****

Tijdens een televisie interview vertelde Yehudi Menuhin – de opdrachtgever van dit buitengewoon veeleisende meesterwerk – dat Bartok iemand was met een gevoelsleven dat constant tegen het kookpunt aanzat en toch had hij alles onder controle. Van die vurigheid heb ik met name in de eerste twee delen volstrekt niets gemerkt. Veel te traag en te ingetogen wordt de Chaconne gespeeld. Ook de Fuga is ronduit saai en gezapig. Het derde deel – de Melodia – heeft daar wat minder last van en het laatste deel speelt Zalai opvallend energieker dan de eerste twee stukken. Het blijft echter te weinig opwindend. Ik dacht dat dit grootse werk door zijn vorm en inhoud niet saai of futloos kon klinken, maar het moet worden gezegd: het is Zalai gelukt. Alles overziend, is dit dus een grote teleurstelling. De gemaakte opname in de Westvestkerk te Schiedam, is overigens prima. Voor degenen die ook de 44 duo’s willen, is de Naxos met Gyorgy Pauk een veel betere keuze. En anders de recente opname op EMI door Vilde Frang, die met een Edison is bekroond.

Emile Stoffels
Luister 684

Bartók Grieg Strauss – violin sonatas

Friday, June 3rd, 2011

BARTÓK GRIEG STRAUSS
Violin sonatas
Vilde Frang Michail Lifits
EMI Classics 50999 9 47639 2 8 DDD 79′

Uitvoering/Registratie ****/****

Is er een mooier eerbetoon aan Bach te bedenken? Toen Menuhin een werk aan Bartok vroeg, wilde hij het bescheiden houden door een sonate in plaats van een vioolconcert te vragen. Een sonate kreeg hij: het grootste werk voor viool solo sinds Bach. Het werk heeft een enorme moeilijkheidsgraad met een hoge dichtheid der materie. Vooral het vierde deel met zijn ritmes en tegen-ritmes, is een ware uitdaging. Echter, de bezonkenheid en verhevenheid die van dit werk afstraalt zijn in geen woorden te vangen en uiteraard oneindig belangrijker dan het technisch vernuft. De opening was erg wennen. Frang – gelauwerd als Young Artist of the Year 2010 – strijkt aanvankelijk het hoekige doch zangerige thema wat vlak. Toch kan ik niet ontkennen dat ik geboeid heb geluisterd naar haar spel. De Fuga met de gaten in het thema, klinkt agressief zoals het hoort. De mooie droge opname werkt bepaald mee: het instrument klinkt weliswaar wat groot, maar direct zodat we Frangs spel goed kunnen volgen. Vooral het begin van het laatste deel met de kwart noten, haalt ons het gezoem van hoornaars voor de geest. Ook de andere sonates op deze cd zijn volledig geslaagd, waar Lifits voortreffelijke begeleiding geeft. Aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister 675