Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

ADÈS Anthology

Saturday, April 7th, 2012

ADÈS Anthology
Endellion String Quartet Arditti Quartet Birmingham Contemporary Music Group London Sinfonietta
EMI 50999 0 88560 29 DDD 64’18/73’19

Uitvoering/Registratie *****/*****

Dit is een dubbel cd van EMI uit 2011; een heruitgave uit half tot eind jaren 90 en omspant 20 jaar van componeren, door Thomas Adès. Het is een indrukwekkende dubbelaar, met een aantal indringende werken die een blijvende indruk maakt. Het boekje opent terecht met de woorden: these listeners will be alarmed and charmed. Volgens Simon Rattle is Adès de meest extravagant getalenteerde onder de huidige generatie van Britse componisten, met inspirerende, stimulerende maar tegelijkertijd provocerende werken. Dat geldt zeker voor het Arcadiana voor strijkkwartet en het Piano Quintet. Van de Mazurkas die hier voor het eerst zijn opgenomen, is het laatste deel mijns inziens het sterkst. Een ongemeen kleurrijk stuk – hier zijn vroegste werk – is de Chamber Symphony opus 2. Het eerste deel heeft een Tango ritme, maar we nemen ook de nodige jazz invloeden waar. Direct op het puntje van de stoel zitten we als de basset klarinet invalt, kort nadat de percussie het eerste deel heeft geopend. Het was aanvankelijk bedoeld als basset klarinet concert, maar tijdens het componeerproces is het omgevormd naar een kamer symfonie. De opname is hier van tijd tot tijd ongekend realistisch. Het “America: A Prophecy” is wellicht het hoogtepunt en is zondermeer een huiveringwekkend document. Het doet ons qua thematiek aan de Jeremiah symfonie van Bernstein denken. Alleen Adès gaat qua expressie nog een stapje verder. Dit zijn zo van die werken, die haast fysiek binnendringen en voor langere tijd beklijven. Ook het iets toegankelijker vioolconcert is fascinerend. Ten slotte staat er nog een mooi interview met de componist afgedrukt in het boekje. Een boeiend programma en schitterend opgenomen. Hoogste aanbeveling!

Emile Stoffels

Thursday, March 29th, 2012

STRAVINSKY
Rite of Spring Firebird Suite Scherzo Tango
Budapest Festival Orchestra Ivan Fischer

Channel Classics CCS SA 32112 DDD 63’10

Uitvoering/Registratie *****/*****

Ofschoon sommige auteurs Le Sacre weleens betitelen als een laatste uitloper der Romantiek, maakt het nog steeds een hyper moderne indruk. Dit werk steunt grotendeels op de ritmiek en is blijkbaar voor veel orkesten nog steeds een uitdaging. Ivan Fischer is inmiddels wel uitgegroeid tot een maestro, door keihard te studeren en zich alleen bezig te houden met de noten. Dat blijkt wel uit deze Sacre die in meerdere opzichten indrukwekkend is. Enigszins getemperd weliswaar – ik zou bijna willen zeggen in cultuur gebracht – maar daardoor wel een enorme controle. Vanaf het eerste moment is daar die spanning en genoot ik van de basklarinetloopjes. In de Augures printanières — Danses des adolescents zijn er veel details te bewonderen. Veelal is dit deel ritmisch lastig vooral verderop, maar Fischer doet dit vlekkeloos. Bij Rondes printanières zucht en kreunt het, zonder dat het te veel gaat slepen. Wel hadden de hoorns in de climax wel wat luider gemogen. Bij de Cortège du Sage heb ik zelden zulke knorrende fagotten gehoord. Ook was er geen hysterie in de Adoration de la terre, waardoor de aard van de rite wordt onderbelicht. De verleiding is ook wel volkomen begrijpelijk om juist daar vol gas te geven, maar Fischer doet dat dus niet. Ook verstaat hij de kunst van het kruit niet te snel te verschieten, zoals blijkt uit Le Sacrifice. Hij werkt duidelijk toe naar het slot, waar het helemaal los gaat zonder dat het een kermis wordt. Alles overziend een meer dan uitstekende Sacre dus. Complimenten evenzo aan de opname technici: Een mooie uitgebalanceerde en homogene opname die nergens hinderlijke nadrukjes vertoont. De registratie heeft een rood-bruine gloed, met toch overvloedige details. Wel lijkt het of de opname een voorkeur voor het hout heeft, maar ach… had Stravinsky dat zelf ook niet?

Emile Stoffels
Luister 681