Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

SZYMANOWSKI – Stabat Mater • Harnasie

Saturday, March 22nd, 2014

SZYMANOWSKI
Stabat Mater • Harnasie
BBC Symphony Chores • BBC Symphony Orchestra • Edward Gardner
Lucy Crowe • Pamela Helen Stephen • Robert Murray • Gábor Bretz
Chandos CHSA 5123 SACD DDD 58’36

Uitvoering / opname  ***** / *****

Polen had tijdens de bloeiperiode der nationale toonkunst geen rol van betekenis gespeeld en nadat de Poolse grenzen door de Europese herschikking in 1918 weer eens waren herzien, was men uiteraard ook op zoek naar een artistieke heroriëntatie. In die tijd trad Szymanowski als sterke figuur op. Het is goed te horen dat ook Szymanowski – nadat hij was beïnvloed door Richard Strauss – zich begint af te zetten tegen de Duitse stijl, die hem zo in haar greep had. Zijn interesse voor de mystiek en oosterse religie werkte als een antidotum, maar zeker ook zijn ontdekking van Scriabin, Debussy en Stravinsky’s Petrushka. Hoogtepunt op deze cd is uiteraard het Stabat Mater uit 1925/26, dat een Byzantijnse soberheid kent. Een ‘Boeren Requiem’ dat hij schreef toen hij als directeur werkzaam was aan het conservatorium van Warschau. Het is ontegenzeggelijk Szymanowski’s belangrijkste vocale werk en is ondanks zijn bescheiden afmeting, een uiterst expressief en indringend opus. In het laatste deel horen we een melodie waarvan Szymanowski zelf zei, dat het de mooiste melodie was die hij ooit had geschreven. De opname onder Gardner is voortreffelijk in balans en het BBC koor klinkt groots en homogeen. De solisten zijn zo mogelijk in nog grotere vorm. Alles lijkt te kloppen in deze opname, maar het belangrijkste is waarschijnlijk dat de luisteraar een volslagen spirituele ervaring ondergaat: een doop in sacrale kleuren en klanken. Hier tegenover staat het heidens, liederlijke Harnasie dat Szymanowski daarna schreef: een kleurrijk volksballet over de bandieten van de Tatra’s. Om gezondheidsredenen moest hij in het Tatra gebergte verblijven en werd geboeid door de volksliederen van die streek. Ook hier krijgen we een zinderende uitvoering voorgeschoteld. Deze SACD zou in iedere kast moeten staan. Gezien de hoeveelheid speeltijd had er wat mij betreft nog wel wat extra muziek op gemogen.

Emile Stoffels
Luister Magazine 696

BRITTEN SZYMANOWSKI Violin concertos

Tuesday, December 21st, 2010

BRITTEN SZYMANOWSKI
Frank Peter Zimmermann, violin
Warsaw Philharmonic Orchestra Antoni Wit
Swedish Radio Symphony Orchestra Manfred Honeck
Sony Music 88697439992 Speeltijd 76’

Uitvoering ***** / Opname *****

Typisch Slavische expressiviteit en Franse zwier, waarin regelmatig het occulte en mystieke van Scriabin’s Poème de L’extase doorklinkt. Beide concerten zijn opgedragen aan zijn goede vriend Pawel Kochanski, die ook nog heeft meegeholpen met het schrijven van de cadensen van beide concerten. In het eerste concert speelt de verkenning van kleuren een voorname rol; een impressionistisch werk dat voor een groot deel gebaseerd is op het Symbolistisch gedicht Mei Nacht van Miciński. Het tweede concert lijkt minder fijnbesnaard en etherisch, doch meer gericht op de Poolse folklore. Ruwer, onstuimiger, aardser. Grovere kleuren kortom. Britten’s concert wordt vaak gezien als een reactie op het uitbreken van de Spaanse burgeroorlog. Zimmermann – die overigens op een Stradivarius speelt uit 1711 genaamd Lady Inchiquin – verkent hier de uithoeken van dit stralende concertante werk. Ongehoord in de letterlijke zin. Ik ben platgeslagen door de magistrale toon van Zimmermann. De opname heeft een zeldzame diepte en perspectief.

Emíle Stoffels
Luister 659

Deze opname is in april 2010 genomineerd voor de Edison Klassiek 2010 in de categorie ‘concerten’.

SZYMANOWSKI Complete music for violin & piano

Tuesday, December 21st, 2010

SZYMANOWSKI
Complete music for violin and piano
Alina Ibragimova Cedric Tiberghien
Hyperion CDA 67703 speeltijd 76’

Uitvoering ***** / Opname *****

Dit is een CD waar we wel degelijk op zitten te wachten. Boeiende kamermuziek uit de herfsttijd van de romantiek. Alina Ibragimova’s uitvoering van de vroege vioolsonate uit 1904 is wit heet. Een puntje van kritiek op dit doorgaans biologerende werk zou mogelijk kunnen zijn, dat de piano partij min of meer slechts een ondersteunende rol speelt en in die zin conservatief is. Maar voor de rest ook hier, net als in het eerste vioolconcert, een fascinerende ontdekkingstocht naar kleur en schakering. De exotische Romance met zijn snel stijgende lijn, verraadt sterke invloeden van Max Reger en grijpt aan van begin tot eind. Zijn belangrijkste werk hier is natuurlijk Mythes, die op de juiste manier bedwelmend wordt gedaan. De opname toont een zeldzame losheid in het stereobeeld tussen de solisten. Eindelijk weer eens een mooie cover die niet de nadruk legt op de uitvoerenden, die slechts nederige dienaren van de kunst behoren te zijn.

Emíle Stoffels
Luister 660