Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

DEBUSSY RAVEL – La Mer La Valse

Thursday, October 20th, 2011

DEBUSSY RAVEL
Seoul Philharmonic Orchestra Myung-Whung Chung
DG 476 449-8 DDD 54’

Uitvoering/Registratie ***/***

Ik was benieuwd naar deze opname, aangezien ik behoorlijk enthousiast was over Chungs Métaboles van Dutilleux gekoppeld met de Symphonie Fantastique en zijn Messiaen programma. De Franse componisten zijn doorgaans een kolfje naar zijn hand, maar hier had het wat opwindender gemogen wat mij betreft. Het derde deel van La Mer begint weliswaar wel spookachtig, maar krijgt daarin geen vervolg. Jammer! Overigens gebruikt Chung de versie zonder de trompet solo in het laatste deel, net als Giulini op hetzelfde label. La Valse van Ravel blijft iets geweldigs. Höweler beschrijft het als volgt: ‘deze muziek welde uit het gebied van het onderbewuste, van de droom. Van de beangstigende droom, de obsessie. Zoals de mens de dagelijkse gebeurtenissen, de ‘dagresten’, in zijn slaap verwerkt tot symbolen, om in die schijnbaar onsamenhangende droomtaal zijn diepste zielenleven te verdichten, zo is door Ravel de wals, het oude danstype, tot een ‘dagrest’ geworden die aan een angstig visioen tot stramien dient. De componist is hierdoor het grensgebied van kunst en pathologie genaderd […].’ Die angst heb ik hier niet gehoord; het bleef allemaal te braaf. De opname had ook bepaald niet de schwung die ik van DG ken. Geen slechte opname, maar zeker niet het laatste woord qua opwinding.

Emile Stoffels
Luister 678

BERLIOZ Symphonie Fantastique

Saturday, December 18th, 2010

BERLIOZ
Symphonie Fantastique
Pittsburgh Symphony Orchestra Marek Janowski
PentaTone PTC 5186 338 DDD 66’ SACD Hybrid Multichannel

Uitvoering/Registratie ***/*****

In Discotabel werden in de vergelijking maar liefst 10 opnames naast elkaar gezet. De oplettende luisteraar moet toch gemerkt hebben dat het panel zich wat ongemakkelijk voelde daarmee, zeker toen de klassieke opname onder Davis met het CGO op Philips sneuvelde. Voor ons ligt dan een van de winnaars uit die vergelijking. Ofschoon het eerste deel een bepaalde kwikzilverachtigheid heeft die me wel bevalt, werd voor mij toch een beetje de programmawerking van het visioen ontnomen. Verder had het derde deel niet die bedwelming die we kennen van onder andere de opname onder Davis of Jansons. Ook de Marche au supplice werd na mijn smaak iets te dansante uitgevoerd. Vergeleken met die door von Karajan uit 1975 op DG is dit wat aan de saaie kant. D’accord, von Karajan is eigenzinnig en zet wat aan, maar zorgt wel voor de nodige huivering; net als in de heksensabbat. Zeker geen verkeerde uitvoering, maar zeker niet het laatste woord. Wel een indrukwekkende registratie. Voor degenen die de SACD laag wensen te gebruiken: mijn exemplaar had een paar hoorbaar nare foutjes in het vierde deel, vanaf minuut 3 en helemaal aan het einde van het laatste deel. Oppassen dus!

Emile Stoffels
Luister 671