Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

PROKOFIEV • KABALEVSKY

Sunday, November 15th, 2015

Prok Elschenbroich Onyx252PROKOFIEV • KABALEVSKY
Leonard Elschenbroich, cello
Alexei Grynyuk & Petr Limonov (pianos)
Netherlands Philharmonic Orchestra, Andrew Litton
ONYX 4122 DDD 67’52

Uitvoering **** | Opname ****

Litton vindt Kabalevsky’s tweede cello concert uit 1966 blijkbaar erg belangrijk, want dit is de tweede keer dat hij het opneemt: eerst voor Virgin en nu dus voor Onyx met Leonard Elschenbroich. En gelijk heeft hij. Dit is een formidabel werk dat een vaste plaats verdient binnen het cello repertoire. Het is een donker maar gepassioneerd werk, met zangerige melodielijnen. De zeggingskracht weet Elschenbroich dan ook haarfijn over te brengen. Men heeft echt het idee dat het zo moet en niet anders. De live opname in het Concertgebouw Amsterdam is van de hoogste standaard. Prokofiev’s late Cello Sonate is gecomponeerd in 1949. Dit was geen gemakkelijke periode voor Prokofiev. Zijn gezondheid was niet al te best en daarmee ook z’n mentale weerbaarheid. Bovendien was zijn vrouw gevangengenomen en hijzelf uit de gratie gevallen bij Stalin. Ook zijn werk werd in de ban gedaan. Sviatoslav Richter en Rostropovich – voor wie het is geschreven – hielpen Prokofiev door deze nachtmerrie heen en gaven de première in 1950. Dit is een volslagen andere Prokofiev dan we gewend zijn. Relatief eenvoudiger in z’n harmonie en ritmiek, maar daar voor in de plaats veel lyrische en melodische momenten. De cd wordt opgevuld met mooie arrangementen van Limonov en Rostropovich. Aanbevolen!

Emile Stoffels
Luister Magazine 705

SCHUMANN – Fantasy Arabesque Symphonic Etudes

Friday, November 25th, 2011

SCHUMANN
Fantasy Arabesque Symphonic Etudes
Sergei Edelmann
TRITON EXCL-00025 Hybrid Layer Disc DDD 79’

Uitvoering/Registratie ****/***

We mogen niet klagen over de aandacht die Robert Schumann krijgt de laatste tijd. Op deze schijf staan twee van zijn belangrijkste werken uit zijn vroege scheppingsperiode: de aan Liszt opgedragen Fantasy in C majeur, opus 17 uit 1839 en de Symphonic Etudes, opus 13 uit 1834. Maar ook de Arabesque, opus 18 is geprogrammeerd. De Oekraïner Sergei Edelmann kreeg les van zijn vader Alexander, die op zijn beurt contact had met Vladimir Horowitz en Sviatoslav Richter. Sergei’s eerste optreden met orkest was met Beethovens eerste pianoconcert op 10 jarige leeftijd. Sindsdien heeft hij vele recitals gegeven en met orkesten door de voormalige Sovjet Unie gereisd. De aan Bennet opgedragen Symfonische Etudes vormen een hoogtepunt in de pianoliteratuur. De oorspronkelijke titel is veelzeggend: Etüden im Orchestercharakter von Florestan und Eusebius. Treffender kon de meester de verscheurdheid der Romantiek niet omschrijven. Het zijn vanuit de orkestklank geschreven stukken, met grote tegenstellingen. Door toepassing van hetzelfde thema echter, vormen ze niettemin een eenheid. De concurrentie is natuurlijk groot, maar Edelmann speelt met veel toewijding als een groot Schumann liefhebber. De piano klinkt wat aan de dunne kant, maar gelukkig toch aangenaam.

Emile Stoffels
Luister 678