Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

BRUCKNER Symphony No. 5

Sunday, December 19th, 2010

BRUCKNER
Symphony No. 5 in B-flat
Orchestre de la Suisse Romande Marek Janowski
Pentatone Classics PTC 5186 351 DDD 74’

Uitvoering ** / Registratie **

Om met de deur in huis te vallen: dit is een teleurstellende uitvoering. Janowski’s opname van de zesde had wel een toegevoegde waarde, voornamelijk door de mooie registratie. Maar nu lijkt het niet uit de verf te komen. De eerste twee minuten van het eerste deel door bijvoorbeeld Chailly of von Karajan, volstaan om dat te weten. Ook zijn de tempi veelal te snel, ofschoon niet zo absurd als bij Norrington. Zelfs het scherzo heeft daar last van. Ook de opname is niet wat we gewend zijn van Pentatone. Er lijkt een matheid over het stereobeeld te liggen, ofschoon er zo nu en dan wel mooie kleuren zijn waar te nemen. De grootste teleurstelling is wellicht het slot van het laatste deel, waarin de schitterende koraal met zowel het hoofdthema van het eerste als het vierde deel samenklinkt. Die climax aan het einde, juicht noch jubelt onder Janowski. Deze futloze uitvoering heeft mij in het geheel niet geraakt.

Emile Stoffels
Luister 667

BARTOK The Violin Concertos

Saturday, December 18th, 2010

BARTOK
The Two Violin Concertos
Orchestre de la Suisse Romande Arabella Steinbacher Marek Janowski
PentaTone PTC 5186 350 DDD 61’ SACD Hybrid Multichannel

Uitvoering/Registratie *****/*****

Het is fascinerend te horen hoe Bartók in een minimum van tijd en een maximum van verscheidenheid, het materiaal in zijn aan Székely opgedragen vioolconcert bewerkt en kneedt; het zou een keerpunt worden in het oeuvre van de Hongaarse meester. Over het aantal uitvoeringen in de catalogi van deze meesterlijke vioolconcerten, mogen we niet klagen. Toch is deze Pentatone opname geen dertien in een dozijn. En hoewel Steinbacher niet zo roekeloos is als Kovács op Hugaroton, speelt zij toch indrukwekkend en bezit een waarlijk prachtige toon. Ook bleek ze in de grootse cadens boven de materie te staan. Het geluidsbeeld is krachtig en open met veel diepte informatie van de Victoria Hall in Geneve; getuige de tastbare percussie in het tweede deel. Prettig is ook dat de solist mooi is ingebed in het orkest en niet te groot is afgebeeld. Een totaal ander idioom uiteraard is het eerste vioolconcert, waar ik persoonlijk in het eerste deel toch nog wat meer warmte en passie had willen horen. Maar het tweede deel staat weer als een huis, zodat deze opname zonder voorbehoud kan worden aanbevolen.

Emile Stoffels
Luister 671