Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

STUCKY • LUTOSLAWSKI • SALONEN • MOZART

Saturday, March 29th, 2014

STUCKY • LUTOSLAWSKI • SALONEN • MOZART
Martin Chalifour and the Los Angeles Philharmonic in Walt Disney Concert Hall
Sir Neville Marriner • Andrey Boreyko
Yarlung Records 67893 DDD 67’40

Uitvoering / Opname *** / ****

Dit is een live opname met uiteenlopende muziek. De CD trapt af met werk van de in Kansas geboren Steven Stucky. Zijn Tres Pinturas kunnen mij echter niet in vuur en vlam zetten. Uiteraard wel Chain II van Lutoslawski en dat is m.i. het best geslaagde stuk van deze opname, maar daar ontmoet Martin Chalifour nogal wat concurrentie in de catalogus. Ook had ik de grootste moeite ‘Lachen Verlernt’ van Salonen. Verder is Chalifours’ toon bij Mozarts 5de vioolconcert grandioos van kleur, maar hij had dan ook de beschikking over de Stradivarius uit 1716 van Nathan Milstein. Toch valt dit concert me zwaar tegen. Er wordt veel te snel over de meest verrukkelijke thema’s heen gefietst. Bovendien heb ik me gestoord aan een aantal eigenzinnigheden van Chalifour vlak na de introductie van het eerste deel, als de solo viool inzet. De opname is in beginsel spectaculair, maar de luidruchtig hoestende aanwezigen tijdens de meest delicate momenten (Chain II Mov 3 Ad Libithum), gooien wat mij betreft aardig wat roet in het eten. Vandaar de 4 sterren, waar het er 5 hadden kunnen zijn.

Emile Stoffels
Luister Magazine 697

BRITTEN SZYMANOWSKI Violin concertos

Tuesday, December 21st, 2010

BRITTEN SZYMANOWSKI
Frank Peter Zimmermann, violin
Warsaw Philharmonic Orchestra Antoni Wit
Swedish Radio Symphony Orchestra Manfred Honeck
Sony Music 88697439992 Speeltijd 76’

Uitvoering ***** / Opname *****

Typisch Slavische expressiviteit en Franse zwier, waarin regelmatig het occulte en mystieke van Scriabin’s Poème de L’extase doorklinkt. Beide concerten zijn opgedragen aan zijn goede vriend Pawel Kochanski, die ook nog heeft meegeholpen met het schrijven van de cadensen van beide concerten. In het eerste concert speelt de verkenning van kleuren een voorname rol; een impressionistisch werk dat voor een groot deel gebaseerd is op het Symbolistisch gedicht Mei Nacht van Miciński. Het tweede concert lijkt minder fijnbesnaard en etherisch, doch meer gericht op de Poolse folklore. Ruwer, onstuimiger, aardser. Grovere kleuren kortom. Britten’s concert wordt vaak gezien als een reactie op het uitbreken van de Spaanse burgeroorlog. Zimmermann – die overigens op een Stradivarius speelt uit 1711 genaamd Lady Inchiquin – verkent hier de uithoeken van dit stralende concertante werk. Ongehoord in de letterlijke zin. Ik ben platgeslagen door de magistrale toon van Zimmermann. De opname heeft een zeldzame diepte en perspectief.

Emíle Stoffels
Luister 659

Deze opname is in april 2010 genomineerd voor de Edison Klassiek 2010 in de categorie ‘concerten’.