Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

BRAHMS • RÓZSA

Wednesday, March 4th, 2015

Brahms Rozsa Avie198BRAHMS • RÓZSA
Clarinet Sonatas
Jean Johnson • Steven Osborne
AVIE RECORDS AV2311 DDD 67:51

Uitvoering **** | Opname ***

De twee klarinetsonates opus 120 van Brahms blijven enorm populair bij klarinetliefhebbers, hoewel geen van beide stukken tot de moeilijkste in het klarinetrepertoire behoren. Deze twee zeer verschillende stukken, beide geïnspireerd door Brahms’ vriend klarinettist Richard Mühlfeld, verkennen het gehele karakter van de klarinet. De sonates gingen in première met Mühlfeld op de klarinet en Brahms aan de piano. Het waren de laatste stukken die hij voor de solo klarinet schreef en beschouwde ze als zijn meest geslaagde. De pianopartijen zijn niet louter begeleidingen en vormen van tijd tot tijd een ware competitie voor die van de klarinet. De sonates zijn vaak, hoe indirect ook, een inspiratie geweest voor latere componisten die solomuziek schreven voor dit instrument. Denkelijk ook voor de Hongaarse componist Miklós Rózsa, wiens klarinetsonate en -sonatine een zeer dankbare aanvulling en bovendien een mooi tegenwicht vormen voor die van de Duitse meester. Rózsa staat overigens ook bekend om zijn filmmuziek geschreven voor de kaskrakers als King of Kings, Ben Hur, El Cid en Quo Vadis. Het echtpaar Johnson/Osborne geven sympathieke uitvoeringen en de opname is bevredigend. Een hele cd gewijd aan de klarinet kan taai zijn, maar klarinet liefhebbers zullen hem niet willen missen.

Emile Stoffels
Luister Magazine 702

MESSIAEN – Turangalîla Symphonie

Saturday, December 22nd, 2012

MESSIAEN
Turangalîla-Symphonie
Bergen Philharmonic Orchestra • Juanjo Mena • Steven Osborne (piano) • Cynthia Millar (ondes martenot)
Hyperion CDA 67816 DDD 77′

Uitvoering/opname ****/****

Dit uiterst exotische werk blijft een inspanning zeker ook voor de luisteraar en een hele zit: ruim vijf kwartier. Een ware uitdaging vormt ook het vinden en volgen van de structuur, die er wel degelijk is. Ik geloof ook dat dit soort werken de grootste kracht haalt uit een live uitvoering, waarin de luisteraar omringd wordt in een bad vol exotische klanken. Messiaen was gefascineerd door volksmuziek, Hinduritmen en uitheemse instrumenten. Maar ook door de ritmiek van de oude Grieken en Indiase muziek. Koussewitzky – van wie de opdracht kwam – beschouwde dit werk na Le Sacre als het grootste van de twintigste eeuw. Apart is dan wel dat zijn leerling Leonard Bernstein weer betrekkelijk koel was over dit werk, maar wel een briljante première gaf in 1949. Messiaen herzag het werk overigens nog in 1990. Deze Hyperion opname onder Juanjo Mena kan niet genegeerd worden. De Ondes Martenot – die overigens in Franse conservatoria nog steeds wordt gedoceerd– staat er schitterend op. Na drie en een halve minuut bijvoorbeeld horen we een opvallend diepe bas figuur, die ik op andere opnames nog niet gehoord had. De verleiding was groot om de inmiddels gediscontinueerde Decca SACD opname onder Chailly, er naast te leggen. Die heeft nog steeds veel gezag, maar deze opname is een meer dan uitstekend alternatief en steekt bovendien de modernere opnames naar de kroon.

Emile Stoffels
Luister 686