Nieuwste berichten

Nieuws archief

Onderwerpen

LALO • BERLIOZ • SAINT-SAËNS

Sunday, December 1st, 2013

LALO • BERLIOZ • SAINT-SAËNS
Flanders Symphony Orchestra Pieter Wispelwey Seikyo Kim
ONYX 4107 DDD 63.32

Uitvoering / Opname ****/**

De in Haarlem geboren Pieter Wispelwey kreeg les van onder anderen Anner Bijlsma en nam in 1990 zijn eerste cd op voor Channel Classics, met de cellosuites van Bach. Daarna volgden meer optredens en meer bekendheid. Wispelwey beheerst zowel moderne als oude cello’s. Dat is bijzonder, aangezien het spelen op darmsnaren bepaald een andere tak van sport is dan het spelen op staal. Nu dus het romantische repertoire met o.a. Lalo’s Celloconcert uit 1877. Dit concert staat in de schaduw van zijn Symphonie Espagnole en dat is niet geheel terecht. Wispelwey laat met veel vuur en pathos horen waarom. En ondanks dat Saint Saëns ons in zijn tweede celloconcert uit 1902 niet zo heel veel te vertellen heeft, maakt Wispelwey er het beste van. Seikyo Kim geeft met het Vlaams Symfonie Orkest uitstekende ondersteuning. Helaas werkt de opname niet echt mee: de solist staat wel mooi prominent in het stereobeeld, waardoor er veel detail is te bewonderen. Maar de klankbalans van het orkest is te dun en de akoestiek klinkt vreemd. Dat is erg jammer, maar dat neemt niet weg dat ik deze cd omwille van het aanstekelijke musiceren van harte aanbeveel.

Emile Stoffels
Luister Magazine 693

BARTOK The Violin Concertos

Saturday, December 18th, 2010

BARTOK
The Two Violin Concertos
Orchestre de la Suisse Romande Arabella Steinbacher Marek Janowski
PentaTone PTC 5186 350 DDD 61’ SACD Hybrid Multichannel

Uitvoering/Registratie *****/*****

Het is fascinerend te horen hoe Bartók in een minimum van tijd en een maximum van verscheidenheid, het materiaal in zijn aan Székely opgedragen vioolconcert bewerkt en kneedt; het zou een keerpunt worden in het oeuvre van de Hongaarse meester. Over het aantal uitvoeringen in de catalogi van deze meesterlijke vioolconcerten, mogen we niet klagen. Toch is deze Pentatone opname geen dertien in een dozijn. En hoewel Steinbacher niet zo roekeloos is als Kovács op Hugaroton, speelt zij toch indrukwekkend en bezit een waarlijk prachtige toon. Ook bleek ze in de grootse cadens boven de materie te staan. Het geluidsbeeld is krachtig en open met veel diepte informatie van de Victoria Hall in Geneve; getuige de tastbare percussie in het tweede deel. Prettig is ook dat de solist mooi is ingebed in het orkest en niet te groot is afgebeeld. Een totaal ander idioom uiteraard is het eerste vioolconcert, waar ik persoonlijk in het eerste deel toch nog wat meer warmte en passie had willen horen. Maar het tweede deel staat weer als een huis, zodat deze opname zonder voorbehoud kan worden aanbevolen.

Emile Stoffels
Luister 671